نقش مسجد و نهاد های مذهبی در تربیت دانش آموزان

مسجد اگرچه در اصل برای عبادت ساخته شده و سجده گاه مسلمانان برای خضوع و فروتنی به صورت یا جماعت در برابر ذات اقدس اله به حساب می آید ولی نگرش اسلام به مسجد تنها نگرش به جایگاهی برای عبادت و اقامه نماز جماعت نیست بلکه مسجد در اسلام از زمان پیامبر همواره به عنوان یک پایگاه دینی و در برخی زمان ها به عنوان پایگاه حکومت، نقش آفرین بوده است. مسجد مهم ترین پایگاه عقیدتی، فکری و معنوی اسلامی و پیوسته کانون هدایت و مبارزه علیه کفر و الحاد و ملجا و مامن دلباختگان حق و فضیلت بوده است. مسجد که نخستین نهاد عینی تمدن اسلامی محسوب می شود از همان بدو تاسیس علاوه بر این که پایگاه دینی و معبد مسلمین به شمار می رفت، نخستین کانون فعالیت های سیاسی، اجتماعی، علمی و فرهنگی مسلمین نیز بود و پایه های اساسی حکومت اسلامی در زمان پیامبر اکرم در این مکان استوار شد چرا که مقر حاکمیت پیامبر در آن قرار داشت و بعدها نیز اصول و مبنای دین اسلام از همین نهاد مقدس به مردم عرضه می شد. هدف اصلی این پژوهش بررسی جایگاه مسجد و کانون های فرهنگی در تمدن اسلامی می باشد.تعامل و همکاری نزدیک میان مسجد، خانواده و مدرسه به عنوان سه نهاد اصلی تربیتی، به تقویت فرآیند تربیت دینی و اخلاقی کمک می کند و به تحقق اهداف بلندمدت تربیتی منجر می شود. استفاده از فناوری های نوین و به روزرسانی برنامه ها، توجه به نیازهای فردی دانش آموزان، و ایجاد محیطی پذیرنده و حمایتی در مساجد، می تواند به جذب بیشتر دانش آموزان و ارتقای کیفیت تربیت دینی کمک کند. به طور کلی، این تحقیق نشان می دهد که با تقویت همکاری میان نهادهای مختلف و ارتقای کیفیت فعالیت های مسجدی، می توان نسل هایی متعهد و اخلاق مدار پرورش داد که در مسیر رشد معنوی و اجتماعی گام بردارند.

کلیدواژه ها:

مسجد ، دانش آموزان ، تربیت ، تعامل