رابطه بین رهبری کوانتومی و عملکرد شغلی کارکنان: بررسی نقش توانمندسازی روان شناختی به عنوان متغیر تعدیل کننده

هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین رهبری کوانتومی و عملکرد شغلی کارکنان با نقش تعدیل کننده توانمندسازی روان شناختی بود. روش تحقیق این مطالعه، توصیفی-همبستگی بود و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد گردآوری شدند. جامعه آماری پژوهش شامل ۴۰۰ نفر از کارکنان سازمان آب و فاضلاب شهر اصفهان بود که از طریق روش نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد شامل مقیاس رهبری کوانتومی، عملکرد شغلی و توانمندسازی روان شناختی بودند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار AMOS و مدل معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان دادند که رهبری کوانتومی تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد شغلی کارکنان داشت و توانمندسازی روان شناختی به عنوان یک متغیر تعدیل کننده این رابطه را تقویت کرد. یافته های این پژوهش می توانستند به مدیران کمک کنند تا با به کارگیری اصول رهبری کوانتومی، توانمندی کارکنان را افزایش دهند و در نتیجه بهره وری سازمانی را ارتقا بخشند.

کلیدواژه ها:

رهبری کوانتومی ، عملکرد شغلی ، توانمندسازی روان شناختی ، مدیریت نوین ، مدل سازی معادلات ساختاری