درک پرستاران ایرانی از پریشانی اخلاقی در بخش های کودکان

مقدمه: پرستاران به عنوان ارائه دهنده مستقیم و مداوم خدمت به بیمار، بیش از سایر گروهها در محیط کاری با انواع گوناگونی از تنشهای روانی رو به رو هستند. از آنجایی که پرستارانی که در بخش کودکان فعال هستند و در ارتباط با کودکان و خانواده آنها میباشند، بیشتر در معرض پریشانی اخلاقی قرار دارند، این مطالعه با هدف درک پرستاران ایرانی از پریشانی اخلاقی در بخش های کودکان طراحی شد.روش کار: این مطالعه کیفی به روش تحلیل محتوای استقرایی در سالهای ۴۰۲-۴۰۳ انجام شد. مشارکت کنندگان از بین پرستاران بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی بابل و تهران که تجربه پریشانی اخلاقی داشتند، به صورت هدفمند ۱۲نفر انتخاب شدند. داده ها با مصاحبه های نیمه ساختار و فردی جمع آوری و به صورت همزمان و مستمر با رویکرد گرانهایم و لوندمن تحلیل شدند. یافته ها: یافته های مطالعه شامل چهار طبقه اصلی و هشت زیر طبقه شامل پریشانی اخلاقی مرتبط با همکاران (پریشانی اخلاقی مرتبط با همکاران پزشک و پریشانی اخلاقی مرتبط با همکاران پرستار)، پریشانی اخلاقی مرتبط با والدین (تعارض به حقوق کودک و عدم اعتماد به پرستار) و پریشانی اخلاقی مرتبط با عوامل سازمانی(کمبود نیروی انسانی و عدم وجود تجهیزات مناسب) تنش های روانی به دنبال دیسترس اخلاقی( درگیری ذهنی و فرسودگی) بود.نتیجه گیری: طبق یافته های مطالعه حاضر، نیاز به سازوکارهایی توسط مدیران و مسئولین جهت برگزاری برنامه ها و کارگاه های آموزشی برای کمک به کاهش سطح دیسترس اخلاقی در پرستاران از طریق شناسایی شرایط استرس زا ناشی از مراقبتهای پرستاری در این بخش و کاهش سطح قرار گیری پرستاران در معضلات و دو راهی های اخلاقی الزامی به نظر میرسد.

کلیدواژه ها:

پرستار ، پریشانی ، اخلاق ، کودکان