نقش مدرسه در بهداشت روانی دانش آموزان

در مدرسه فرزندان عاطفه و محبت را تجربه می کنند. معلم با محبت و توجه آنان را در مسیر صحیح هدایت می کند، دانش آموز در مدرسه چگونگی برقراری روابط درست عاطفی سازگاری با دیگران و مسئولیت پذیری را می آموزد و راههای مبارزه با کینه توزی، دیگر آزاری و حسادت را یاد می گیرد. تحقیقات متفاوتی که در این زمینه انجام شده نشان می دهد رفتار کودکان دبستانی بستگی بسیاری به رفتار معلمان آنها دارد و چنانچه معلمی روش محبت آمیز همراه با انضباط منطقی را در کلاس خود به کار ببرد از همکاری، علاقه مندی و قدرت ابتکار شاگردانش بهره مند می شود. مهم ترین شرط معلم خوب از لحاظ بهداشت روانی این است که او با کمال صمیمیت و خلوص نیت کودکان را دوست بدارد و از رفتار آنان آزرده نشود بلکه با صبر و حوصله و خوشرویی سعی کند به عمق مشکلات کودکان پی ببرد و در حل این مسائل تا حد ممکن بکوشد. پس از خانواده، مدرسه مهم ترین مکان تاثیرگذار بر سلامت روان دانش آموزان است. بهداشت روان در محیط آموزشگاهی، مثل مدرسه، طیف متنوعی از فعالیت ها را از پیشگیری اختلال های روانی گرفته تا اختلال های یادگیری و رفتاری و زمینه های تشخیصی و درمانی این اختلال ها را در برمی گیرد. به طور کلی می توان موضوع برنامه های بهداشت روان در مدارس را در مرحله پیشگیری و مدیریت کرد:

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، بهداشت روانی ، روانشناسی تربیتی ، دانش آموزان ، معلمان ، مدارس