بازخوانی متون کلاسیک فارسی برای آموزش سواد رسانه ای در مدارس

در عصر حاضر، رسانه ها نقش بی بدیلی در شکل دهی به افکار عمومی، سبک زندگی، و نظام های ارزشی نسل نوجوان دارند. در چنین شرایطی، آموزش سواد رسانه ای در نظام آموزشی کشور به ضرورتی بنیادین تبدیل شده است. یکی از راهکارهای نوآورانه برای تحقق این هدف، بهره گیری از متون کلاسیک فارسی به عنوان منبعی آموزشی برای پرورش تفکر انتقادی و مهارت تحلیل رسانه ای در دانش آموزان است. این مقاله با رویکردی تحلیلی به بازخوانی متون کلاسیک فارسی نظیر گلستان سعدی، مثنوی معنوی مولوی و منطق الطیر عطار می پردازد تا نشان دهد چگونه می توان از ظرفیت های ادبی این آثار در آموزش مفاهیمی مانند شناخت پیام های پنهان، تحلیل انگیزه های گوینده، تفکیک واقعیت از مجاز، و درک رمزگان های رسانه ای بهره برد.حکایت ها، تمثیل ها، و ساختارهای چندلایه ی زبانی این متون، فرصت مناسبی را برای آموزش مهارت هایی نظیر تحلیل محتوا، کشف سوگیری های پنهان، و تقویت قدرت استدلال فراهم می آورند. از سوی دیگر، مواجهه دانش آموزان با زبان کهن، باعث می شود فرآیند فهم محتوا به شکل طبیعی تمرینی برای درک دقیق تر مفاهیم رسانه ای و تمرکز بر پیام های غیرمستقیم باشد. مقاله حاضر همچنین پیشنهادهایی کاربردی برای تلفیق آموزش سواد رسانه ای با آموزش متون ادبی در مدارس ارائه می دهد؛ از جمله بازنگری در کتب درسی، طراحی کارگاه های تحلیلی، و تولید محتوای خلاقانه توسط دانش آموزان بر پایه متون کهن. در نهایت، نتیجه گیری بر آن است که بازخوانی هدفمند متون کلاسیک فارسی، روشی موثر، بومی و فرهنگی برای تقویت سواد رسانه ای در مدارس ایران است.

کلیدواژه ها:

سواد رسانه ای ، متون کلاسیک فارسی ، آموزش غیرمستقیم ، تفکر انتقادی ، ادبیات و رسانه