راهبردهای خانواده محور و مدرسه محور در کاهش غیبت مداوم دانش آموزان

غیبت مداوم دانش آموزان، به معنای عدم حضور منظم و پیوسته در مدرسه، یکی از چالش های پیچیده و فراگیر در نظام های آموزشی است که پیامدهای منفی قابل توجهی بر عملکرد تحصیلی، رشد اجتماعی-عاطفی و آینده کلی دانش آموزان دارد. این پدیده معمولا با از دست دادن ۱۰ درصد یا بیشتر از روزهای آموزشی در طول سال تحصیلی تعریف می شود و می تواند ناشی از عوامل متعددی در سطوح فردی، خانوادگی، مدرسه ای و اجتماعی باشد. راهبردهای خانواده محور و مدرسه محور، به عنوان دو حوزه اصلی و تاثیرگذار در زندگی دانش آموز، نقش حیاتی در کاهش این پدیده ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع و تحلیلی این راهبردها، به صورت یک مقاله مروری تدوین شده است. در بخش خانواده محور، اهمیت تقویت ارتباطات موثر بین خانه و مدرسه، آموزش و توانمندسازی والدین، فراهم آوردن حمایت های لازم برای خانواده های در معرض خطر، و تشویق مشارکت فعال والدین در فعالیت های آموزشی فرزندانشان مورد تاکید قرار می گیرد. در بخش مدرسه محور، بر ایجاد محیط های آموزشی جذاب و حمایتی، برنامه های درسی متناسب و پویا، به کارگیری سیستم های شناسایی زودهنگام و رصد دقیق حضور، ارائه حمایت های تحصیلی و اجتماعی-عاطفی، و تقویت روابط مثبت معلم-دانش آموز تمرکز شده است. این مقاله نشان می دهد که یک رویکرد جامع و هماهنگ که هر دو بعد خانواده و مدرسه را در برگیرد، برای مقابله موثر با غیبت مداوم دانش آموزان ضروری است. در نهایت، بر لزوم همکاری های بین بخشی و سیاست گذاری های حمایتی جهت ایجاد یک اکوسیستم آموزشی پایدار و فراگیر تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

غیبت مداوم ، راهبردهای خانواده محور ، راهبردهای مدرسه محور ، مشارکت والدین ، محیط مدرسه