بذر فسیل جدید، افق جدیدی در پراکنش بذر گیاهان توسط باد گشوده است.

بذر های بال دار است و به کشف منشا و تکامل استراتژی های پراکنش بذر با باد در گیاهان اولیه کمک می کند.این مطالعه به جزئیات دومین بذر بال دار شناخته شده اولیه -آلاسمنیا- از دونین پسین، تقریبا ۳۶۰ تا ۳۸۵ میلیون سال پیش، پرداخته است. نویسندگان از آنچه ویراستاران آن را تحلیل ریاضی جامد (solid mathematical analysis) می نامند استفاده کرده اند تا نشان دهند که بذر های سه باله آلاسمنیا نسبت به بذرهای یک، دو و چهار باله، با پراکنش توسط باد سازگارتر هستند.پراکنش با باد در گیاهان دانه دار یک مکانیسم طبیعی است که به آنها اجازه می دهد بذر های خود را از طریق هوا در مناطق جدید منتشر کنند. این به کاهش رقابت برای منابع کمک می کند و شانس بقای گیاه را افزایش می دهد. نمونه هایی از استراتژی های پراکنش با باد در گیاهان، علف گردان (tumbleweeds) و بذر چتری (parachutes) است که در میان قاصدک ها (dandelions)، گیاهان خانواده شیرین اکسری (milkweeds)، و بذر های بال دار درخت افرا قابل مشاهده است که اغلب به آن ها بذر های بالگردی (helicopter' seeds) می گویند.قدیمی ترین گیاهان دانه دار شناخته شده به دوران دونین پسین باز می گردند. دمینگ وانگ (Deming Wang)، نویسنده اصلی این مقاله، استاد آزمایشگاه کمربندهای کوهزایی و تکامل پوسته، گروه زمین شناسی، دانشگاه پکن، پکن، چین (Laboratory of Orogenic Belts and Crustal Evolution, Department of Geology, Peking University, Beijing, China) این چنین توضیح می دهد که: «این دوره نقطه عطف تکاملی مهمی در تاریخ گیاهان است، زیرا آن ها از تولید مثل بر پایه هاگ، مانند سرخس و خزه، به تولیدمثل مبتنی بر بذر گذر کردند.

کلیدواژه ها:

بذر بالدار ، باد گرده افشان ، فسیل