تاثیر شیوه مدیریت کلاس معلمان بر خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان

این مقاله با هدف بررسی تاثیر شیوه های مدیریت کلاس معلمان بر خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی به روش مروری انجام شده است. برای نیل به این هدف، منابع علمی، مقالات پژوهشی داخلی و خارجی، پایان نامه ها و مطالعات نظری مرتبط در بازه زمانی دهه اخیر گردآوری و تحلیل شدند. یافته های به دست آمده نشان می دهند که مدیریت کلاس به عنوان یکی از موثرترین عوامل محیطی، تاثیر مستقیم و معناداری بر رشد مهارت های فردی و اجتماعی دانش آموزان دارد. سبک های مدیریت مشارکتی، حمایتی و تعاملی نقش بسزایی در ارتقای خودتنظیمی تحصیلی، افزایش تاب آوری، شکل گیری خودپنداره مثبت و تقویت مهارت های سازگاری اجتماعی دانش آموزان ایفا می کنند. در مقابل، سبک های اقتدارگرایانه یا بی تفاوت، با افزایش رفتارهای ناسازگارانه، افت انگیزشی و کاهش مشارکت فعال در یادگیری همراه هستند. تحلیل مطالعات مورد بررسی نشان می دهد که آموزش مدیریت کلاس کارآمد به معلمان، می تواند راهبردی موثر برای ارتقای کیفیت آموزشی، پیشگیری از افت تحصیلی و بهبود سلامت روانی اجتماعی دانش آموزان باشد. بر این اساس، طراحی برنامه های بازآموزی و توانمندسازی معلمان با تمرکز بر مهارت های مدیریتی و ارتباطی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، خودتنظیمی تحصیلی ، سازگاری اجتماعی ، تعامل معلم و دانش آموز ، سبک مدیریتی.