مدل معادلات ساختاری افکار خودکشی بر اساس افسردگی با توجه به نقش میانجی احساس گرفتاری در نوجوانان با سابقه خودجرحی

مقدمه: نوجوانی دوره ای از زندگی است که پر از چالش ها و تغییرات فیزیکی و روانی است. اما برخی از نوجوانان با مشکلات روانی جدی مواجه می شوند که می تواند به افسردگی و افکار خودکشی منجر شود. هدف: از پژوهش حاضر آزمون برازندگی مدل مفروض افکار خودکشی بر اساس افسردگی با توجه به نقش میانجی احساس گرفتاری در نوجوانان با سابقه خودجرحی بود.روش پژوهش: این پژوهش در زمره پژوهش های بنیادین و از نوع توصیفی _ همبستگی است. همچنین این پژوهش در زمره پژوهش های کمی قرار می گیرد. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان با سابقه خودجرحی ساکن شهر قم و مراجعه کننده به کلینک های روانشناختی در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. بودند. با توجه به تعداد متغیرهای پژوش نمونه ای به تعداد ۲۰۰ نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس به پژوهش وارد شدند. به این صورت که از بین مناطق مختلف استان، مراکز مشاوره انتخاب و افرادی که در مراکز مشاوره به تجربه خیانت مورد تشخیص قرار گرفته و تحت مشاوره بودند به پرسشنامه ها پاسخ دادند. در پژوهش حاضر ابتدا برای گردآوری داده ها با کلینیک های روانشناختی موافقت به عمل آمد و سپس افراد علاقمند به همکاری با رضایت آگاهانه در پژوهش شرکت داده شدند و از آنها خواسته شد که صادقانه و دقیق به سوالات پاسخ دهند و در نهایت تمام پرسشنامه ها جمع آوری و جهت تجزیه و تحلیل مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت از مدل یابی معادلات ساختاری و با نرم افزار های۲۶ spss و۳ pls برا تحلیل داده ها استفاده شد.یافته ها: داده های جمع آوری شده با استفاده از تحلیل رگرسیون با استفاده از نرم افزار۲۶- Spss مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج آزمون مدل معادلات ساختاری افکار خودکشی بر اساس افسردگی با توجه به نقش میانجی احساس گرفتاری در نوجوانان با سابقه خودجرحی معنادار است.بحث و نتیجه گیری: با توجه به تحلیل داده ها، مشخص شد که افسردگی تاثیر مستقیم و منفی بر روی افکار خودکشی دارد، اما همچنین نقش میانجی احساس گرفتاری در این رابطه قابل توجه است. به عبارت دیگر، احساس گرفتاری تاثیر مستقیم و منفی بر روی افکار خودکشی دارد و همچنین توانایی دارد تا اثر مستقیم افسردگی بر افکار خودکشی را تضعیف یا تقویت نماید. واژگان کلیدی: افکار خودکشی

کلیدواژه ها:

افکار خودکشی