تاثیر میزان درگیری والدین در تکالیف و استقلال تحصیلی با پیشرفت درسی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر میزان درگیری والدین در انجام تکالیف درسی و سطح استقلال تحصیلی دانش آموزان بر پیشرفت تحصیلی آنان انجام شد. روش تحقیق مورد استفاده، روش مروری بود که با تحلیل و بررسی مطالعات و پژوهش های پیشین در این حوزه، به تحلیل مفهومی و مقایسه ای متغیرهای مورد نظر پرداخت. داده ها از منابع علمی معتبر فارسی گردآوری و تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که درگیری والدین در فرآیند انجام تکالیف درسی دانش آموزان تنها زمانی منجر به ارتقای پیشرفت تحصیلی می شود که این مشارکت به صورت هدایت گر، حمایت گر و غیرکنترل کننده باشد. دخالت بیش از حد یا انجام مستقیم تکالیف توسط والدین، موجب کاهش حس مسئولیت پذیری، استقلال تحصیلی و انگیزه درونی دانش آموزان شده و نهایتا به افت تحصیلی می انجامد. از سوی دیگر، دانش آموزانی که از استقلال تحصیلی بیشتری برخوردار بودند، عملکرد درسی بهتری داشتند و مهارت هایی نظیر خودنظارتی، خودارزیابی و مدیریت زمان را بهتر نشان دادند. همچنین مشخص شد که تحصیلات والدین، سبک فرزندپروری و میزان تعامل آنان با مدرسه در کیفیت مشارکت تحصیلی موثر است. در نتیجه گیری کلی، می توان گفت که مشارکت والدین زمانی موثر خواهد بود که به افزایش استقلال، خودکارآمدی و یادگیری خودگردان در فرزند بینجامد. بر این اساس، توانمندسازی والدین و ایجاد تعامل سازنده میان خانه و مدرسه از الزامات بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

درگیری والدین ، استقلال تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، تکالیف درسی