بررسی مدیریت سود در محیط های نهادی

مدیریت سود یکی از مباحث مهم در حسابداری و مالی شرکت ها محسوب می شود که به دلیل تاثیر مستقیم بر تصمیمات ذی نفعان، همواره مورد توجه قرار گرفته است. مدیریت سود با استفاده از روش های مختلفی نظیر زمان بندی رویدادها، انتخاب رویه های حسابداری، دستکاری اقلام تعهدی، فعالیت های واقعی و تغییر در طبقه بندی اقلام صورت می گیرد. این رفتارها می توانند به منظور دستیابی به اهداف بلندمدت یا فرصت طلبانه صورت پذیرد. در مقابل، سرمایه گذاران نهادی به عنوان یکی از مهمترین ذی نفعان شرکت ها، نقش مهمی در نظارت بر عملکرد مدیران و کاهش فعالیت های غیرشفاف دارند. آن ها به دلیل داشتن دانش، تخصص و منابع مالی قابل توجه، قادر به کنترل رفتارهای فرصت طلبانه مدیران هستند. با این حال، نوع نظارتی که سرمایه گذاران نهادی اعمال می کنند به عوامل متعددی مانند افق زمانی سرمایه گذاری، انگیزه ها و محیط نظارتی بستگی دارد. برخی از مطالعات وجود رابطه مثبت بین مالکیت نهادی و عملکرد شرکت را تایید کرده اند، در حالی که برخی دیگر اشاره به تاثیر منفی یا نقش دوگانه این سرمایه گذاران داشته اند. بنابراین، سیاست گذاران و نهادهای نظارتی باید به نحوی عمل کنند که از یک سو از قدرت نظارتی سرمایه گذاران نهادی بهره ببرند و از سوی دیگر از سوءاستفاده آنان جلوگیری نمایند. شفافیت در گزارش گیری مالی، اصلاح مقررات نظارتی و تقویت مکانیزم های حاکمیت شرکتی می تواند به کاهش مدیریت سود و افزایش اعتماد عمومی به بازار سرمایه کمک کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت سود ، سرمایه گذاران نهادی ، حاکمیت شرکتی