بررسی رابطه بین تمرکز مشتریان و مسئولیت پذیری اجتماعی شرکت ها با در نظر گرفتن نقش تعدیل گر قدرت مدیرعامل

این پژوهش به بررسی رابطه بین تمرکز مشتریان و مسئولیت پذیری اجتماعی شرکت ها با در نظر گرفتن نقش تعدیل گر قدرت مدیرعامل پرداخته است. این پژوهش کاربردی، از حیث روش توصیفی- همبستگی و از نظر گردآوری شواهد پس رویدادی است. دوره زمانی مطالعه شامل سال های ۱۳۹۱ تا ۱۴۰۰ و نمونه برگزیده به روش جامعه در دسترس، متشکل از ۱۴۳ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران انتخاب گردید. در طبقه بندی داده های گردآوری شده از نرم افزار اکسل و در بررسی آزمون فرضیه های پژوهش از رگرسیون چندگانه در نرم افزار R استفاده شده است. بر اساس تحلیل آماری نتایج در سطح خطای پنج درصد نشان داد: بین تمرکز مشتری و مسئولیت پذیری اجتماعی ارتباط مثبت و معنی داری وجود دارد. قدرت مدیرعامل رابطه بین تمرکز مشتری و مسئولیت پذیری اجتماعی را تعدیل نمی کند. این مطالعه پیامدهای متعددی برای مدیران، مشتریان به همراه داشت. مدیران باید نگران تمرکز مشتری شرکت ها باشند. اگرچه تقویت همکاری و ایجاد روابط نزدیک با مشتریان عمده ممکن است مزایای خاصی برای یک تامین کننده به همراه داشته باشد، خطرات انجام این کار را نیز نمی توان نادیده گرفت. این پژوهش نشان داد که یک مشتری متمرکز تاثیر منفی قابل توجهی بر عملکرد مسئولیت پذیری اجتماعی تامین کننده دارد و باعث می شود تامین کنندگان رفتار نزدیک بینانه ای داشته باشند. پیشنهاد می شود، مدیران باید به طور فعال منابع مشتری گسترده و چند کانالی را گسترش دهند و تمرکز مشتری را در سطح متوسط حفظ کنند. بررسی این پژوهش، درک استفاده کنندگان از رفتار استراتژیک مسئولیت پذیری اجتماعی شرکت ها را تعمیق می بخشد.

کلیدواژه ها:

تمرکز مشتریان ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، قدرت مدیرعامل.