بررسی اثر یادگیری غیررسمی از طریق تعاملات روزمره بر رشد شناختی و مهارتی نوجوانان

یادگیری غیررسمی به عنوان یکی از ابعاد مهم فرآیند یادگیری در دوره نوجوانی، نقشی اساسی و حیاتی در شکل دهی و تقویت مهارت های شناختی، اجتماعی، عاطفی و رفتاری ایفا می کند. برخلاف یادگیری رسمی که در قالب نظام آموزشی و ساختارهای مشخص ارائه می شود، یادگیری غیررسمی از طریق تعاملات روزمره نوجوانان با خانواده، همسالان، مدرسه، محیط های اجتماعی و رسانه های دیجیتال شکل می گیرد و فرصت های یادگیری گسترده، متنوع و انعطاف پذیری را فراهم می آورد که با نیازها و علایق نوجوانان هماهنگ تر است. اهمیت این نوع یادگیری در دوره نوجوانی که مرحله گذار از کودکی به بزرگسالی است، بسیار زیاد است، زیرا در این دوره نوجوانان در حال شکل دهی هویت، ارتقای مهارت های خودتنظیمی و انگیزش درونی و گسترش توانایی های تصمیم گیری و حل مسئله هستند. یادگیری غیررسمی نه تنها به توسعه مهارت های شناختی مانند تفکر انتقادی، حل مسئله و خلاقیت کمک می کند بلکه نقش موثری در رشد مهارت های اجتماعی، ارتقای توانایی های ارتباطی و تنظیم هیجانات دارد. محیط خانواده که نخستین و مهم ترین بستر یادگیری محسوب می شود، با فراهم آوردن فضایی حمایتی و فرصت های مشارکتی، به شکل گیری و تعمیق این نوع یادگیری یاری می رساند. علاوه بر این، همسالان با ارائه زمینه های تعامل و تبادل تجربیات، نقش کلیدی در تقویت مهارت های میان فردی و رشد شناختی نوجوانان ایفا می کنند. رسانه های دیجیتال و شبکه های اجتماعی نیز به عنوان ابزاری نوین در یادگیری غیررسمی، امکان دسترسی به منابع متنوع اطلاعاتی، تعامل گسترده و یادگیری مشارکتی را برای نوجوانان فراهم کرده اند که می تواند موجب ارتقای توانمندی ها و افزایش انگیزه درونی آن ها شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، غیررسمی ، تعاملات ، روزمره ، پ رشد شناختی ، مهارت ، نوجوانان