تحلیل جغرافیای سیاسی و موقعیت راهبردی خلیج فارس و تاثیر آن بر سیاست های ایالات متحده پس از انقلاب اسلامی ایران

نگرش ایالات متحده نسبت به تحولات ژئوپلیتیکی منطقه خلیج فارس پس از وقوع انقلاب اسلامی ایران به شدت از حضور اتحاد جماهیر شوروی در افغانستان و پیامدهای تهدیدآمیز آن در سراسر منطقه تاثیر پذیرفت. تا آنجا که رئیس جمهور وقت آمریکا اعلام کرد که سیاست های کلان کشورش در خاورمیانه باید با تمرکز بر حفاظت از منافع حیاتی ایالات متحده در شرایط ناپایدار منطقه تنظیم گردد. انقلاب ایران در یکی از حساس ترین مناطق ژئوپلیتیکی جهان، توازن قدرت و بسیاری از مناسبات سیاسی منطقه ای را دگرگون ساخت. این تحول، اجرای راهبردهای منطقه ای آمریکا را با چالش مواجه کرده و خلایی محسوس در ساختار قدرت خلیج فارس ایجاد نمود.پژوهش حاضر در پی پاسخ به این پرسش است که ایالات متحده پس از پیروزی انقلاب اسلامی، چه راهبردهایی را در قبال منطقه خلیج فارس اتخاذ کرد؟ فرضیه ی اصلی تحقیق بر این گزاره استوار است که ایران انقلابی به مثابه تهدیدی جدی برای ثبات خلیج فارس و کشورهای پیرامونی آن تلقی می شد و آمریکا تلاش کرد با بهره گیری از راهبردهای متنوع، کنترل امنیتی این منطقه راهبردی را به دست گیرد.این تحقیق با رویکردی تاریخی و تحلیلی – توصیفی انجام شده و بر پایه تحلیل داده های موجود در منابع معتبر تاریخی، سامان یافته است

کلیدواژه ها:

خلیج فارس ، جمهوری اسلامی ایران ، ایالات متحده ، کشورهای ساحلی خلیج فارس ، خاورمیانه