کمی کردن تغییرات پوشش زمین و تغییر کاربری (مطالعه موردی شهر کرمانشاه)

رشد شهری یک پدیده جهانی است؛ اما در کشورهای درحال توسعه مانند ایران به دلیل فقدان برنامه ریزی صحیح بسیار نامنظم صورت می گیرد که این مسئله منجر به تخریب پوشش زمین اطراف مناطق شهری شده است. برنامه ریزی های مختلف و توسعه پایدار شهری، مستلزم ارزیابی و پیش بینی صحیح مقادیر تغییرات کاربری اراضی نواحی شهری است. همچنین پایش تغییرات کاربری اراضی با استفاده از تصاویر ماهواره ای و پیش بینی این تغییرات با مدل سازی و اتخاذ سیاست های مدیریتی موثر، در راستای برنامه ریزی مطلوب شهری قرار دارد. هدف پژوهش حاضر کمی کردن تغییرات پوشش زمین و تغییر کاربری در شهر کرمانشاه با استفاده از تصاویر ماهواره ای لندست در دوره زمانی ۳۰ساله است. نتایج تحقیق نشان می دهند که در بازه ۳۰ساله کلاس خاک و پوشش گیاهی کاهش بسیار چشمگیری داشته است و در عوض کلاس شهری با توسعه بسیاری در این بازه روبه رو بوده که نشان دهنده این مسئله است که در بازه ۳۰ساله با افزایش جمعیت توسعه شهری و ساخت وساز بیشتر انجام گردیده و همین مسئله باعث نابودی پوشش گیاهی و خاک در منطقه مورد مطالعه شده است. همچنین بررسی تاثیر رشد شهر بر تغییرات پوشش زمین نشان می دهد باتوجه به رشد زیاد شهر در جهات شمال و شمال شرق تخریب اراضی به نواحی شهری در این جهات بیشتر از جهات دیگر رخ خواهد داد. بدیهی است ارائه الگوهای رشد شهری در جهات جغرافیایی برای برنامه های توسعه پایدار بسیار مفید بوده و برنامه ریزان می توانند با استفاده از آنها رشد مناطق شهری را به جهات بهینه هدایت نمایند و در نتیجه تخریب اراضی را به حداقل برسانند.

کلیدواژه ها:

کاربری اراضی ، تغییرات پوشش زمین ، توسعه شهری ، تصاویر ماهواره ای لندست ، شهرستان کرمانشاه