بررسی گرایش زنان روستایی به اشتغال مورد مطالعه روستای (رقه و یگی) بخش ارسک

با توجه به افزایش سریع و گسترده جمعیت، از جمله جمعیت روستایی ایران و ناتوانی بخش کشاورزی در اشتغال زایی برای نیروی کار فزآیند، روستایی غیرکشاورزی به خصوی برای گروه های کم زمین یا فاقد زمین، اهمیت بسزایی دارد. پژوهش حاضر به بررسی گرایش زنان روستایی به اشتغال پرداخته است. جامعه آماری این پژوهش زنان روستایی ساکن در روستای رقه و یگی بود که با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه برآورد شده و ۹۷ نفر از زنان روستایی با استفاده از روش نمونه-گیری تصادفی و با انتساب متناسب انتخاب شدند. از این روی پژوهش حاضر به دنبال پاسخگویی به این سوال است که میزان گرایش زنان روستاهای رقه و یگی به اشتغال چقدر است؟ نتایج پژوهش حاکی از این است از کل ۹۷ نفر پاسخ دهنده ۶۰ درصد از آن ها گرایش به اشتغال داشتند، تمایل به عضویت در نهادهای روستایی ۱۵ درصد، میزان مردسالاری بسیار کم و میزان مطالعه در روز کم است. از ۹۷ نفر پاسخ دهنده تسهیلات اشتغال را دریافت نکرده اند. در بررسی گرایش زنان به اشتغال، بیشترین گرایش آنان برای کمک به ثبات اقتصادی خانواد، تربیت بهتر فرزندان، احساس همدلی بیشتر با همسر/ پدر و برخورداری از سلامت روحی و عاطفی است.

کلیدواژه ها:

توسعه ، زنان روستایی ، گرایش به اشتغال ، بخش ارسک.