نقش هوش مصنوعی در هوشمندسازی آموزش و پرورش برای نیل به توسعه پایدار و تربیت کارآفرینان آینده

در دهه های اخیر، هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) به عنوان یک فناوری تحول آفرین، جایگاه برجسته ای در عرصه های مختلف اجتماعی، اقتصادی و آموزشی پیدا کرده است. یکی از زمینه های کلیدی که تحت تاثیر مستقیم هوش مصنوعی قرار گرفته، نظام آموزش و پرورش است. تحول در شیوه های تدریس، یادگیری، ارزیابی، و مدیریت آموزشی به واسطه ابزارهای هوشمند، افق های جدیدی را در پیش روی نظام های آموزشی قرار داده است. این مقاله با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در هوشمندسازی آموزش و پرورش، تمرکز خود را بر نحوه تاثیرگذاری این فناوری بر تحقق توسعه پایدار و تربیت کارآفرینان آینده معطوف می سازد. در چارچوب نظری این پژوهش، به تبیین مفاهیم بنیادین از جمله آموزش هوشمند، توسعه پایدار و مهارت های کارآفرینی پرداخته شده و سپس با استناد به منابع علمی معتبر و مطالعات موردی بین المللی، کاربردهای مختلف هوش مصنوعی در فرآیند یاددهی-یادگیری مورد بررسی قرار می گیرد. همچنین به ارتباط میان اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد (SDGs) و آموزش مبتنی بر فناوری اشاره می شود. یافته های این پژوهش حاکی از آن است که بهره گیری هوشمندانه از هوش مصنوعی می تواند نه تنها کیفیت آموزش را ارتقاء دهد، بلکه عدالت آموزشی، شخصی سازی محتوا، توانمندسازی معلمان، و پرورش مهارت های کارآفرینی را نیز تسهیل کند. در نهایت، با ارائه پیشنهادهایی برای سیاست گذاران آموزشی و برنامه ریزان فناوری، راهکارهایی جهت بهره برداری حداکثری از ظرفیت های هوش مصنوعی برای ساخت آینده ای پایدار و کارآفرین محور ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش و پرورش ، توسعه پایدار ، کارآفرینی ، آموزش هوشمند