طراحی پروتکل لایه حمل و نقل برای شبکه های حسگر تاخیر پذیر زیر آب

چالش های تحقیقاتی بر روی شبکه های حسگر صوتی زیر آب متمرکز شده اند تاخیر انتشار طولانی، پهنای باند باریک، و قطع مکرر ، از جمله موارد دیگر، را می توان به عنوان شبکه های تحمل کننده تاخیر/اختلال مشاهده کرد. با این حال، تحقیقات محدودی انجام شده است در عملکرد خوب با در نظر گرفتن کل بسته های داده ارسال شده در کانال، که به آن اشاره شده است به عنوان حذف بازده اضافی عملکرد شبکه های حسگر تحمل کننده تاخیر/اختلال زیر آب در این در مقاله، ما یک پروتکل لایه حمل و نقل را پیشنهاد می کنیم که به نام توقف فاصله زمانی باز ارسال مجدد بهینه نامیده می شود انتقال و انتظار ، مورد استفاده در شبکه های حسگر تحمل کننده تاخیر/اختلال زیر آب. در اکثر لایه های حمل و نقل عمومی پروتکل ها، تایمر روی طولانی تر از زمان رفت و برگشت در شبکه تنظیم شده است تا از ارسال مجدد شبه جلوگیری شود. با این حال، عالی است تاخیر شبکه را می توان با اعمال چنین مکانیزمی در شبکه های ارتباطی زیر آب معرفی کرد. ما یک الگوریتم بهینه سازی مدت زمان مورد نیاز جهت ریکاوری سیستم پس از بروز حادثه را برای به حداکثر رساندن عملکرد شبکه پیشنهاد می کنیم. با کاهش تایمر زمان بروز حادثه، چند دقیقه اختلال در سرویس دهی . در همین حال، ما مکانیسم انتقال فاصله توقف و انتظار را اتخاذ می کنیم اجتناب از ارسال مجدد شبه داده ناشی از تنظیم تایمر زمان بروز حادثه، چند دقیقه اختلال در سرویس دهی کوتاهتر از زمان رفت و برگشت در شبکه در آکوستیک باریک کانال ها از طریق استفاده از تایمر زمان بروز حادثه، چند دقیقه اختلال در سرویس دهی ، زمان رفت و برگشت در شبکه می تواند بهترین عملکرد را به دست آورد نتایج شبکه شبکه تاخیر پذیر نشان می دهد که ارسال توقف و ادامه با زمان بندی برای ارسال مجدد بهینه می تواند انتشار طولانی را به تاخیر انداختن و افزایش موثر نرخ تحویل داده را در شبکه های حسگر DTN زیر آب کوتاه کند .

کلیدواژه ها:

پروتکل ، حسگرزیرآب ، الگوریتم ، لایه های انتقال