زوال جرایم مادی صرف در حقوق کیفری ایران

تحقق جرائم غیر عمدی، منوط به احراز تقصیر مرتکب بوده و در جنایات غیر عمدی اعم از شبه عمدی و خطای محض مقررات کتاب قصاص و دیات اعمال می شود. ماده مذکور تقصیر را به عنوان رکن روانی جرائم غیر عمدی غیر جنایی پیش بینی نموده است. پس در جرایم غیر عمد احراز تقصیر شرط تحقق جرم است. این مقاله به صورت توصیفی و با روش گردآوری اطلاعات، درصدد است جایگاه موجود یا حذف شده جرایم مادی صرف در نظام حقوق کیفری کشور را مشخص نماید. اگر تحقق تمامی جرائم غیر جنایی غیر عمدی منوط به بروز تقصیر باشد در مقابل با جرایمی تحت عنوان جرایم مادی صرف که اثبات عمد و تقصیر در آن ضرورت ندارد مواجه می شویم. جرائم مادی صرف به آن دسته از جرائمی اطلاق می شود که در آن صرف تحقق رکن مادی برای جرم کافیست. در این دسته از جرائم، صرف تحقق رکن مادی تکافوی تحقق جرم می نماید؛ لیکن نیازی به اثبات عنصر روانی در این دسته از جرائم نمی باشد؛ هرچند در این جرم عنصر روانی وجود داشته باشد. می توان نتیجه گرفت که عنوان جرایم مادی صرف در مقطعی همراه با وضع قانون صدور چک و قوانین حوزه جرایم رانندگی به نظام حقوقی کشور ورود کرد و متعاقب نسخ و اصلاح قوانین مربوط از نظام حقوقی کشور رخ بر بسته و مصداقی در مقررات کنونی کشور ندارد.

کلیدواژه ها:

مادی صرف ، غیر جنایی ، غیر عمد ، تقصیر ، رکن روانی