روان شناسی خلاقیت و نوآوری در آموزش
محل انتشار: هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و مطالعات اجتماعی
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 135
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HELSCONF07_045
تاریخ نمایه سازی: 31 اردیبهشت 1404
چکیده مقاله:
روان شناسی خلاقیت و نوآوری در آموزش به بررسی فرآیندهای ذهنی و روش هایی می پردازد که منجر به تحریک و توسعه خلاقیت در دانش آموزان و معلمان می شود. این حوزه به مطالعه عواملی مانند انگیزش، محیط آموزشی، روش های تدریس و تعاملات اجتماعی می پردازد که می توانند بر خلاقیت تاثیرگذار باشند. انگیزش داخلی و خارجی هر دو نقش مهمی در تحریک خلاقیت ایفا می کنند. محیط های آموزشی که امکان تجربه های متنوع و تعاملات اجتماعی را فراهم می کنند، می توانند خلاقیت دانش آموزان را تحریک کنند. روش های تدریسی که بر پرورش تفکر انتقادی، حل مسئله و تجربه عملی تاکید دارند، نیز به افزایش خلاقیت کمک می کنند. تعاملات مثبت و سازنده با معلمان و همکلاسی ها می تواند به تقویت خلاقیت کمک کند. همکاری و تبادل ایده ها در گروه های کوچک یا بزرگ می تواند فرآیند خلاقیت را تحریک کند. پشتیبانی و تشویق از سوی معلمان، والدین و همکلاسی ها نیز نقش مهمی در رشد خلاقیت دارند. به طور کلی، روان شناسی خلاقیت و نوآوری در آموزش به دنبال ایجاد شرایط و فضایی است که دانش آموزان و معلمان را به سوی خلاقیت و نوآوری سوق دهد. این رویکرد می تواند منجر به بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش رضایت و مشارکت دانش آموزان، و توسعه مهارت های لازم برای آینده ای موفق ترشود کلید واژه ها: خلاقیت، نوآوری، روان شناسی، مدارس، یادگیری، آموزش مقدمه در دنیای امروز، اهمیت خلاقیت و نوآوری در آموزش به عنوان عواملی کلیدی در توسعه مهارت ها و توانایی های دانش آموزان به خوبی شناخته شده است. با توجه به تغییرات سریع و پیچیده ای که در جوامع و فناوری های مختلف رخ می دهد، نیاز به پرورش خلاقیت و نوآوری در فرآیند یادگیری و تدریس بیشتر از هر زمان دیگری احساس می شود. روان شناسی خلاقیت و نوآوری در آموزش به بررسی و تحلیل عواملی می پردازد که می تواند به تحریک و توسعه خلاقیت و نوآوری در دانش آموزان و معلمان کمک کند. این حوزه نه تنها به مطالعه فرآیندهای ذهنی مرتبط با خلاقیت می پردازد، بلکه به بررسی شرایط محیطی و روش های آموزشی نیز توجه دارد که می توانند بستر مناسبی برای رشد خلاقیت فراهم کنند. با توجه به اهمیت نقش خلاقیت در حل مسئله و توسعه تفکر انتقادی، پژوهش های متعددی در زمینه روان شناسی خلاقیت و نوآوری در آموزش انجام شده است که نتایج آن ها نشان می دهد ارتقاء سطح خلاقیت در محیط های آموزشی می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش رضایت و مشارکت دانش آموزان، و توسعه مهارت های لازم برای آینده ای موفق تر منجر شود. در این مبانی نظری و عملی روان شناسی خلاقیت و نوآوری در آموزش،
نویسندگان
محمد عباس زاده
کارشناسی مدیریت بازرگانی آموزگار پایه پنجم و ششم