پیشگیری از آسیبهای فضای مجازی برای کودکان

دنیای امروز به گونه ای وابسته به فضای مجازی شده است که بدون آن، تصور ادامه ی زندگی میسر نیست. این فضا به جهت خصوصیات خاصی که دارد می تواند برای کودکان آسیب هایی داشته باشد از قبیل آسیب های اجتماع، فرهنگی و تربیتی، بررسی دیدگاه فقه و حقوق ایران، جواز محدودسازی ورود کودکان به فضای مجازی از سوی والدین با توجه به حقوق و تکالیف آن ها را توجیه می کند. دلایل این موجه سازی تکلیف والدین به تربیت و تادیب کودکان دانسته شده است. محافظت از آسیب ها و مخاطرات فضای مجازی از جمله تکالیف والدین محسوب می شود. به نظر می رسد که یک همیاری جهانی برای این موضوع لازم است که بتوان نسل آینده را در فضایی ایمن اجتماعی ساخت. فضای مجازی قانونمند می تواند این هدف را محقق سازد بنابراین اولین قدم، قانون گذاری در این حوزه با تاکید بر تعیین نقش هر کدام از نهادها و افراد از جمله والدین می باشد و در قدم بعدی نظارت بر اجرای این قوانین و اعمال ضمانت اجراهای پیش بینی شده است که البته همگی نیازمند زیرساخت هایی می باشد. با گسترش فناوری های دیجیتال و دسترسی آسان کودکان به اینترنت، فضای مجازی به بخشی جدایی ناپذیر از زندگی روزمره تبدیل شده است. اگرچه این فضا فرصت های آموزشی و ارتباطی بی شماری را فراهم می کند، اما در عین حال، خطرات جدی نیز برای کودکان به همراه دارد. از جمله این خطرات می توان به مواجهه با محتوای نامناسب، سوءاستفاده های جنسی، قلدری سایبری، اعتیاد به اینترنت و نقض حریم خصوصی اشاره کرد. در این میان، والدین به عنوان اولین مراقبان و مسئولان تربیتی کودکان، نقش کلیدی در پیشگیری از این آسیب ها دارند. این مسئولیت نه تنها از منظر اخلاقی و تربیتی، بلکه از جنبه های فقهی، حقوقی و بین المللی نیز مورد تاکید قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

فضای مجازی ، کودکان ، آسیب و پیشگیری.