خوانشی همدلانه از باغ جهان نما؛ پیوند فضا، اجتماع و حافظه تاریخی

باغ های تاریخی همواره بخشی از میراث فرهنگی و فضایی شهرهای ایران بوده اند که نقشی فراتر از زیبایی شناسی ایفا کرده و بستری برای تعاملات اجتماعی فراهم آورده اند. این پژوهش با هدف بررسی ظرفیت های همدلانه در طراحی یکی از باغ های تاریخی برجسته شیراز، یعنی باغ جهان نما، انجام شده است. در این مطالعه، شاخص های طراحی همدلانه استخراج گردید و با رویکرد توصیفی–تحلیلی، وضعیت فعلی باغ بر اساس این شاخص ها ارزیابی شد. یافته ها نشان میدهد که باغ جهان نما از نظر مولفه هایی همچون مقیاس انسانی، هویت فرهنگی، پیوند با زمینه تاریخی و کیفیت ادراکی، وضعیت مطلوبی دارد؛ اما در شاخص هایی چون تنوع عملکردی، مشارکت پذیری، تعامل اجتماعی و انعطاف پذیری فضایی، ضعف هایی مشاهده میشود. نتیجه کلی حاکی از آن است که باغ جهان نما پتانسیل تبدیل شدن به یک فضای همدلانه را دارد، اما برای رسیدن به این هدف نیازمند بازنگری و ارتقاء در برخی ابعاد عملکردی و اجتماعی است. نتایج این پژوهش میتواند در مسیر باز طراحی و بهره برداری معاصر از فضاهای تاریخی با رویکرد تقویت همدلی اجتماعی، به عنوان الگویی کاربردی مورد استفاده قرار گیرد

کلیدواژه ها:

طراحی همدلانه ، باغ تاریخی ، باغ جهان نما ، شاخص های اجتماعی ، تعاملات انسانی