مشارکت عمومی-خصوصی: ریسک ها و فرصت ها در زیرساخت های شهری پایدار

در دنیای امروز، با توجه به اهمیت زیرساخت ها و نیاز به بهبود آن ها، صنعت ساخت وساز به بررسی و آزمایش فناوری هایی می پردازد که به تسهیل ایجاد زیرساخت های جدید و به روزرسانی زیرساخت های موجود در بخش های عمومی و خصوصی کمک می کند. استفاده از فناوری های پیشرفته و نوین در فرآیند ساخت وساز، به عنوان یکی از ارکان اصلی توسعه، در تحقق اهداف صنعت ساخت و ساز کشور از اهمیت ویژه ای برخوردار است. با توجه به عدم توانایی در تامین سرمایه برای پروژه های شهری، در بسیاری از شهرها نیاز مبرمی به سرمایه گذاری بخش خصوصی و استفاده از تسهیلات بانک ها و موسسات مالی برای توسعه ی زیرساخت ها احساس می شود. هدف این پژوهش، که بر اساس روش توصیفی/تحلیلی طراحی شده است، بررسی موانع مشارکت بخش خصوصی در توسعه و عمران شهری در شهر اصفهان می باشد. جامعه ی آماری این تحقیق شامل تمامی کارشناسان و مدیران شاغل در شرکت های بخش خصوصی فعال در زمینه ی توسعه و عمران شهری در اصفهان به تعداد ۳۰ نفر بوده است. به منظور جمع آوری اطلاعات، از پرسشنامه ای با ۶ معیار اصلی (فرآیندها و رویه های شفاف، دانش و مهارت مدیران، حمایت و مشوق های قانونی و مالی، سلامت نظام اداری، ثبات و حمایت سیاسی، ظرفیت سازی) و ۲۴ گویه استفاده و زیرمعیارهای مرتبط با هر سوال براساس مقیاس ۵ گزینه ای لیکرت مقداردهی شد و با تحلیل سلسله مراتبی، مقایسات زوجی معیارها و زیرمعیارها صورت گرفت. هدف اصلی پژوهش، ارزیابی وضعیت مشارکت بخش خصوصی در زیرساخت های شهری و ارائه ی راهکارهای موثر در این زمینه است. نتایج نشان داد که معیار فرآیندها و رویه های شفاف با میانگین ۹۱/۸، بالاترین رتبه را در میان معیارهای موثر کسب کرده است. هم چنین در راستای مقایسه ی گویه های پژوهش، عوامل شناسایی و مدیریت ریسک ها، دانش مدیران شهری در تنظیم قراردادها و لوایح حمایتی دولت به ترتیب با میانگین ۹۱/۸، ۵۵/۸ و ۲۷/۸، بالاترین رتبه را در میان تمامی گویه های موثر بر شناسایی موانع مشارکت بخش خصوصی در توسعه و عمران شهری در شهر اصفهان کسب کرده اند

کلیدواژه ها:

مشارکت عمومی- خصوصی ، زیرساخت شهری ، توسعه ی پایدار ، ریسک ها و فرصت ها