بررسی نقش حمل و نقل و توسعه پایدار با در نظر گرفتن الگوهای اثرات آرامسازی ترافیک در سلسله مراتب شهری

مهمترین کارکرد شهرها را می توان تامین محیط قابل زندگی برای انسان های ساکن درآن عنوان کرد. سایر اهداف و برنامه ها از جمله حمل و نقل نیز بایستی با لحاظ کردن این هدف در راستای تلاش برای بهبود کیفیت زندگی شهری و به عبارتی دیگر ایجاد توسعه پایدار شهری باشد. تصادفات و مسائل مرتبط با آن از جمله چالش های بزرگی است که حمل و نقل، به جامعه شهری امروز تحمیل کرده است. آرام سازی از جمله راهکارهای موثر در افزایش سطح ایمنی، کاهش تعداد و شدت تصادفات در معابر شهری است. علاوه بر کاهش تعداد و شدت تصادفات، روش های مختلف آرام سازی اهداف دیگری از جمله: کاهش میزان تخلفات، افزایش ایمنی عابران و دوچرخه سواران، ایجاد رفتار صحیح در رانندگان، کاهش سرعت وسایل نقلیه، کاهش تداخل و برخورد میان استفاده کنندگان از معابر، کاهش تقاضا را نیز دنبال می کند. در این پژوهش چارچوبی به منظور بررسی ارتباط متقابل بین طرح های مختلف آرام سازی و توسعه پایدار شهری، همچنین ارزیابی و مقایسه تجهیزات آرام سازی متناسب با شرایط موجود ارائه شده است. بر این اساس در ابتدا شاخص های مناسبی که بتواند اثرات متقابل مذکور را سنجش نماید، تعیین شده و سپس بر پایه این شاخص ارتباط آرام سازی و توسعه پایدار شهری به صورت مقایسه جدولی بررسی میگردد

کلیدواژه ها:

آرام سازی ، توسعه پایدار ، اصلاح هندسی معابر