بررسی میزان اثربخشی استفاده عابرین پیاده از گذرگاه های عرضی غیر همسطحو ارائه راهکارهای اجرایی

عابر پیاده مهمترین رکن ترافیک بعد از وسیله نقلیه می باشد و به عنوان آسیب پذیرترین گروه ها که در معرض خطرات زیادی می باشند، محسوب می شوند. زیرا تصادف یک وسیله نقلیه با عابر پیاده تقریبا به طور اجتناب ناپذیری منجر به جرح یا مرگ عابر پیاده می شود .پل های هوایی عابر پیاده به منظور بالابردن امنیت جسمانی عابرین برای عبور از عرض خیابان و جلوگیری از اختلاط حرکت سواره و پیاده تعبیه شده اند. عبور عابرین پیاده از سطح خیابان باعث ایجاد اختلال در حرکت اتومبیلها شده و خطرات جانی را برای عابرین به همراه خواهد داشت. هدف این مقاله بررسی و ارزیابی میزان اثر بخشی پل های عابر پیاده درون شهری است و برای پی بردن به این امر بررسی میدانی صورت گرفته و بر اساس تحلیل داده های جمع آوری شده, دلایلی چون عدم مکانیابی مناسب, عدم کاربرد برای همه اقشار, عرض کم خیابان, زمان بر بودن, عوامل مزاحم و غیره موجب کاهش اثر بخشی پل عابر است. که با راهکارهای کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت ارائه شده در تحقیق، میتوانند ضمن افزایش جذابیت استفاده از پلها برای عابرین پیاده، باعث کاهش تصادفات جرحی و فوتی عابرین با خودروهای عبوری شود

کلیدواژه ها:

پل عابرپیاده ، ایمنی ترافیک ، تصادفات ، عابر پیاده