بررسی تاثیر برنامه ریزی درسی پویا بر انگیزه و علاقه مندی دانش آموزان

هدف از انجام این مقاله بررسی بررسی تاثیر برنامه ریزی درسی پویا بر انگیزه و علاقه مندی دانش آموزان می باشد که با استفاده از منابع کتابخانه ای و به روش توصیفی و تحلیلی به نگارش در آمده است. هدف این پژوهش بررسی تاثیر برنامه ریزی درسی پویا بر میزان انگیزه و علاقه مندی دانش آموزان به فرآیند یادگیری است. برنامه ریزی درسی پویا، با رویکردی انعطاف پذیر و قابل تطبیق با شرایط، نیازها و علایق دانش آموزان، تلاش دارد محیطی یادگیرنده محور و انگیزشی ایجاد کند. در این تحقیق از روش توصیفی-پیمایشی بهره گرفته شده و نمونه ای از دانش آموزان دوره متوسطه مورد بررسی قرار گرفته اند. نتایج نشان داد که استفاده از برنامه های درسی پویایی که متناسب با شرایط یادگیری و ویژگی های روانی و اجتماعی دانش آموزان طراحی شده اند، تاثیر معناداری در افزایش انگیزه درونی، تقویت علاقه مندی به درس ها و بهبود مشارکت فعال دانش آموزان دارد. بر این اساس، پیشنهاد می شود که برنامه ریزی درسی در سطوح مختلف آموزشی با رویکرد پویایی و نوآوری بازنگری شده و بر اساس تعامل مستمر میان معلم، دانش آموز و محتوا، طراحی گردد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی پویا ، انگیزه یادگیری ، علاقه مندی تحصیلی ، مشارکت دانش آموز ، نوآوری آموزشی ، آموزش فعال.