اثربخشی آموزش شناختی رفتاری مثبت نگر بر اضطراب دانش آموزان ابتدایی شهر فسا

هدف از پژوهش حاضر اثربخشی آموزش شناختی رفتاری مثبت نگر بر اضطراب دانش آموزان ابتدایی شهر فسا بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از لحاظ روش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه مورد مطالعه، شامل تمامی دانش آموزان ابتدایی فسا بود. به منظور انتخاب گروه نمونه، با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای از میان مدارس ابتدایی این شهر تعداد ۴ مدرسه به صورت تصادفی انتخاب وسپس در مرحله بعد از هر مدرسه ۱ کلاس انتخاب شد. در انتها ۸۰ دانش آموز انتخاب و در دوگروه آزمایش (۴۰ نفر) و کنترل (۴۰ نفر) جایگزین شد. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه اضطراب ، استرس (۱۹۹۵)و پکیج آموزشی بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها جهت بررسی متغیرها و فرضیه های پژوهش از شاخص های آماری توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و شاخص های آمار استنباطی نظیر آزمون تحلیل کواریانس استفاده گردید. نتایج حاصل گویای آن است که آموزش شناختی رفتاری مثبت نگر بر اضطراب موثر است.

کلیدواژه ها:

آموزش شناختی رفتاری مثبت نگر ، اضطراب .