نقش معلمان در ارتقای هوش اجتماعی دانش آموزان از طریق آموزش غیر رسمی

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 142

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ESPE01_1524

تاریخ نمایه سازی: 29 اردیبهشت 1404

چکیده مقاله:

هوش اجتماعی به عنوان یکی از ابعاد مهم هوش انسانی، نقشی کلیدی در موفقیت های تحصیلی، بین فردی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. آموزش غیررسمی، که خارج از چارچوب های ساختارمند و در فضای تعاملی، صمیمی و موقعیت محور اتفاق می افتد، بستر مناسبی برای ارتقای هوش اجتماعی محسوب می شود. معلمان با استفاده از فعالیت هایی چون کار گروهی، گفت وگوی آزاد، بازی های مشارکتی و موقعیت های شبیه سازی شده می توانند زمینه ساز رشد مهارت هایی مانند همدلی، درک متقابل، خودآگاهی اجتماعی و مدیریت ارتباط شوند. حضور فعال معلم در نقش تسهیل گر و نه صرفا انتقال دهنده دانش، در ایجاد این فضا بسیار حیاتی است. این فرآیند موجب افزایش تعاملات سازنده، اعتماد به نفس اجتماعی و درک بهتر دانش آموزان از نقش خود در گروه می شود. از آنجا که هوش اجتماعی در فرآیند رشد و یادگیری اجتماعی شکل می گیرد، آموزش غیررسمی می تواند مکمل موثری برای آموزش رسمی در کلاس باشد. به ویژه در سنین پایه، که شخصیت اجتماعی دانش آموزان در حال شکل گیری است، نقش معلم بسیار حساس و تاثیرگذار است. آموزش غیررسمی کمک می کند تا دانش آموزان با تفاوت های فردی آشنا شوند و مهارت های گفت وگو و حل مساله اجتماعی را تمرین کنند. این نوع آموزش، محیطی انعطاف پذیر و انسانی برای رشد هوش اجتماعی فراهم می آورد.در دهه های اخیر، پژوهش ها نشان داده اند که رشد هوش اجتماعی بیش از آنکه به برنامه های درسی وابسته باشد، به کیفیت ارتباط معلم با دانش آموز و فضای تعاملات روزمره بستگی دارد. بنابراین، معلمان با بهره گیری از شیوه های غیررسمی آموزش، می توانند به پرورش مهارت های اجتماعی بنیادینی چون مسئولیت پذیری، احترام متقابل، درک تفاوت ها و کار تیمی کمک شایانی کنند. برگزاری اردوهای آموزشی، پروژه های گروهی، ایفای نقش، گفت وگوهای بین فردی و حتی بحث های آزاد کلاسی، همگی مصادیقی از آموزش غیررسمی اند که بستری برای بروز و تقویت هوش اجتماعی هستند. این روش ها، محیط یادگیری را از حالت خشک و یک سویه خارج کرده و به بستری زنده و پرنشاط تبدیل می کنند. معلمانی که به هوش هیجانی و اجتماعی خود آگاه اند، بهتر می توانند این فضا را هدایت کنند و فرصت هایی برای تعامل معنادار میان دانش آموزان ایجاد کنند. این فضاها امکان اشتباه کردن، بازخورد گرفتن و یادگیری از تجربه را فراهم می آورند. در نتیجه، آموزش غیررسمی تحت هدایت معلمان آگاه، به ابزاری قدرتمند برای پرورش انسان های اجتماعی تر، مسئول تر و انعطاف پذیرتر در آینده بدل می شود.

نویسندگان

فرشته سیفی

دانش آموخته ی کارشناسی آموزش علوم تجربی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایذه

نسرین سیفی

دانش آموخته ی کاردانی ادبیات ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایذه