رابطه سلامت روان معلمان با کیفیت تدریس و پیشرفت تحصیلی در مدارس

سلامت روان معلمان یکی از عوامل کلیدی و تاثیرگذار در فرایند آموزشی و تحقق اهداف تعلیم و تربیت است. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین سلامت روان معلمان با کیفیت تدریس آنان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در مدارس انجام شده است. معلمان به عنوان ستون های اصلی نظام آموزشی، نقش تعیین کننده ای در ایجاد فضای یادگیری موثر و انگیزه بخش دارند و هرگونه اختلال در سلامت روانی آنان می تواند مستقیما بر کیفیت تدریس و به تبع آن، بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان اثر بگذارد.در این مطالعه، با استفاده از روش توصیفی-همبستگی، اطلاعات لازم از طریق پرسشنامه سلامت روان عمومی (GHQ)، پرسشنامه کیفیت تدریس و نیز داده های مربوط به پیشرفت تحصیلی دانش آموزان جمع آوری شد. جامعه آماری شامل معلمان مدارس متوسطه اول و دوم و دانش آموزان آنان در یک منطقه آموزش و پرورش مشخص بود. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که بین سلامت روان معلمان و کیفیت تدریس آنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که معلمانی با سطوح بالاتر سلامت روان، از اثربخشی بیشتری در فرایند تدریس برخوردار بوده و تعاملات آموزشی مثبت تری با دانش آموزان دارند.همچنین یافته ها نشان داد که کیفیت تدریس نقش میانجی مهمی میان سلامت روان معلمان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. درواقع، سلامت روانی معلمان به طور غیرمستقیم و از طریق ارتقاء کیفیت تدریس، موجب افزایش انگیزه یادگیری، بهبود تعاملات کلاسی، و ارتقاء نتایج تحصیلی دانش آموزان می شود. از سوی دیگر، معلمانی که از اختلالات روانی مانند اضطراب، افسردگی یا فرسودگی شغلی رنج می برند، کمتر قادر به ایجاد محیط یادگیری مطلوب بوده و این موضوع ممکن است به افت تحصیلی دانش آموزان بینجامدنتایج این پژوهش ضرورت توجه به سلامت روان معلمان را در سیاست گذاری های آموزشی و برنامه ریزی های توسعه حرفه ای برجسته می سازد. پیشنهاد می شود آموزش وپرورش با طراحی برنامه های حمایتی، مشاوره ای و توانمندسازی روانی برای معلمان، زمینه ساز ارتقای سلامت روانی آنان شده و به صورت غیرمستقیم به بهبود کیفیت آموزشی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

سلامت روان معلمان ، کیفیت تدریس ، پیشرفت تحصیلی ، مدارس ، فرسودگی شغلی ، آموزش و پرورش ، تعامل معلم و دانش آموز