بررسی تاثیر فعالیت های هنری بر رشد عاطفی و شناختی دانش آموزان استثنایی

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 269

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RVCONF05_335

تاریخ نمایه سازی: 29 اردیبهشت 1404

چکیده مقاله:

دانش آموزان استثنایی به عنوان بخشی از جامعه آموزشی، دارای ویژگی ها، نیازها و توانمندی های خاصی هستند که توجه به آن ها، نقش بسزایی در رشد همه جانبه و شکوفایی استعدادهای نهفته آنان دارد. یکی از ابعاد مهم در رشد این گروه از دانش آموزان، رشد عاطفی و شناختی آنان است؛ چرا که این دو جنبه از رشد، نه تنها در یادگیری و موفقیت تحصیلی تاثیرگذارند، بلکه نقش مهمی در تعاملات اجتماعی، شکل گیری هویت فردی و سلامت روانی دانش آموزان ایفا می کنند. در این میان، فعالیت های هنری همچون نقاشی، موسیقی، نمایش، سفالگری، کاردستی و سایر هنرهای تجسمی، می توانند به عنوان ابزاری موثر و کاربردی، در خدمت تقویت مهارت های شناختی و پرورش عواطف دانش آموزان استثنایی قرار گیرند. هنر، زبانی جهانی و فراکلامی است که امکان بیان احساسات، افکار و تجربیات را بدون نیاز به تسلط بر زبان رسمی یا ساختارهای پیچیده ارتباطی فراهم می آورد. برای بسیاری از دانش آموزان استثنایی که ممکن است با محدودیت های زبانی، حرکتی یا شناختی مواجه باشند، فعالیت های هنری می تواند راهی برای بیان درونیات و تجربه احساس آزادی در بیان خود باشد. چنین فرایندهایی نه تنها منجر به تخلیه هیجانی و کاهش تنش ها می شود، بلکه با تحریک ذهن و حواس، زمینه ساز رشد شناختی نیز خواهد بود. پژوهش ها نشان داده اند که پرداختن به هنر در کودکان با نیازهای ویژه، منجر به افزایش تمرکز، بهبود حافظه، تقویت مهارت های حل مسئله، ارتقای تفکر خلاق و حتی بهبود درک مفاهیم علمی و ریاضی می شود. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی تاثیر فعالیت های هنری بر رشد عاطفی و شناختی دانش آموزان استثنایی شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که فعالیت های هنری بستری برای تعامل اجتماعی و تقویت مهارت های ارتباطی فراهم می کنند. وقتی دانش آموزان استثنایی در قالب گروهی به فعالیت های هنری مشغول می شوند، می آموزند چگونه همکاری کنند، به نظرات دیگران گوش دهند، همدلی را تجربه کنند و احساس تعلق به یک جمع را درک نمایند. این تجارب به تقویت رشد عاطفی آن ها کمک می کند و موجب افزایش اعتماد به نفس، کاهش اضطراب، تقویت انگیزه و شکل گیری نگرش مثبت نسبت به خود و محیط اطراف می شود.

نویسندگان

غزاله تیغ افشان

معلم استثنایی ؛ اداره آموزش و پرورش ناحیه ۲ رشت