راهکارهای ارتقای خلاقیت در دانش آموزان دوره ابتدایی

خلاقیت به عنوان یکی از ارکان اساسی رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی کودکان، نقش بنیادینی در آموزش و پرورش دوره ابتدایی ایفا می کند. در نظام های آموزشی نوین، پرورش خلاقیت نه تنها به مثابه هدف، بلکه به عنوان ابزار یادگیری در نظر گرفته می شود. در این مقاله مروری، تلاش شده است تا با تحلیل مفهومی خلاقیت و بررسی نظریه های مرتبط با آن، به شناسایی مولفه ها و عوامل موثر بر تقویت خلاقیت در دانش آموزان دوره ابتدایی پرداخته شود. همچنین مجموعه ای از راهکارهای عملی و آموزشی که می توانند به ارتقای خلاقیت در محیط کلاس و مدرسه منجر شوند، مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته های مرور نشان می دهد که عواملی نظیر سبک تدریس معلمان، محتوای درسی انعطاف پذیر، فضای فیزیکی و روانی کلاس، روش های ارزشیابی پویا، و حمایت خانواده و جامعه، تاثیر مستقیم بر خلاقیت دانش آموزان دارند. همچنین نقش مهم معلم به عنوان تسهیل گر فرآیند خلاقیت و توانایی او در هدایت تفکر واگرا و تفکر انتقادی دانش آموزان به عنوان عاملی کلیدی در این فرآیند شناخته شده است. بر این اساس، طراحی یک نظام آموزشی پویا و خلاق محور، نیازمند بازنگری در سیاست ها، برنامه های درسی و روش های تدریس است تا بتواند زمینه ساز پرورش نسلی خلاق، پویا و مسئله محور شود.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، دانش آموزان ابتدایی ، روش های تدریس خلاق ، آموزش و پرورش نوین ، تفکر واگرا ، محیط یادگیری.