نقش آموزش و پرورش در توسعه پایدار جوامع

توسعه پایدار به عنوان یکی از مهم ترین رویکردهای جهانی در قرن بیست و یکم، به دنبال ایجاد توازنی میان رشد اقتصادی، عدالت اجتماعی و حفاظت از محیط زیست است. تحقق این هدف مستلزم آگاهی، مشارکت و توانمندی آحاد جامعه است که آموزش و پرورش نقشی محوری در شکل گیری آن ایفا می کند. آموزش و پرورش نه تنها ابزاری برای انتقال دانش، بلکه بستری برای پرورش مهارت های زندگی، توسعه نگرش های پایدار، ارتقاء مسئولیت پذیری اجتماعی و توانمندسازی اقتصادی محسوب می شود. این مقاله با بررسی ابعاد مختلف ارتباط بین آموزش و توسعه پایدار، نشان می دهد که چگونه نظام های آموزشی می توانند زمینه ساز ایجاد جوامعی آگاه، منصف و متعهد به آینده ای پایدار باشند. در این راستا، توجه به آموزش زیست محیطی، ارتقاء کیفیت و برابری آموزشی، و تقویت آموزش های فنی و شهروندی، از عناصر کلیدی برای تحقق اهداف توسعه پایدار به شمار می آیند.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، توسعه پایدار ، آگاهی زیست محیطی ، توانمندسازی ، عدالت اجتماعی ، مشارکت شهروندی