تعیین قلمرو جغرافیایی محدوده های بیابانی استان قم

آنچه مسلم است بررسی بیابان بر اساس تنها یک معیار محیطی جامع نیست و کارکردهای آن در محدوده همان تعریف خالصه میشود. از طرفی تغییر ویژگیهای نواحی بیابانی به غیر بیابانی به صورت یک خط نبوده و همواره نوار کم و بیش وسیعی وجود دارد که از خصوصیات هر دو قلمرو برخوردار میباشد. به همین منظور تحقیق حاضر در جهت تعیین قلمرو محدوده بیابانهای استان قم از کلیه عوامل که به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم در پیدایش شرایط بیابانی سهمی به عهده دارند بهره جسته است. مهمترین معیارها با رعایت روابط علت و معلولی شامل: زمینشناسی، پیکرشناسی زمین (ژئومورفولوژی)، خاکشناسی , اقلیم شناسی، آب شناسی (هیدرولوژی)، و پوشش گیاهی مورد ارزیابی قرار گرفته و نقشه های آن به صورت مجزا و تلفیقی استخراج و پردازش گردیده است. نتایج حاصله نشان می دهد که از دیدگاه زمین شناسی ۸۰۱۶۸۷ هکتار، ژئومورفولوژی ۳۷۲۲۴۶ هکتار، اقلیم شناسی ۸۶۰۲۴۹ هکتار، پوشش گیاهی ۱۱۷۶۹۳۸ هکتار، خاکشناسی ۸۵۶۵۵۸ هکتار بیابان در استان قم وجود دارد. ازتلفیق نقشه های بیابان از دیدگاه ۵ عامل فوق ، در مجموع ۱۲۶۴۸۴۶ .هکتار از وسعت استان قم در قلمرو مناطق بیابانی قرار می گیرد

کلیدواژه ها:

بیابان ، اقلیم ، زمین شناسی ، پوشش گیاهی ، خاکشناسی ، ژئومورفولوژی ، استان قم