بررسی مکتب رئالیسم حقوقی در روابط بین المللی

واقع گرایی، مهم ترین و پایدارترین نظریه روابط بین الملل محسوب می شود و به همین دلیل در مقاله حاضر سعی در بررسی و نقد این موضوع خواهیم داشت. معمولا جاذبه این نظریه به دلیل نزدیکی آن با عملکرد سیاست مداران و همچنین فهم متعارف از سیاست بین الملل، دانسته می شود. همچنین با وجود اصول و وجوه مشترک در میان نظریه پردازان واقع گرایی، این مکتب یک کلیت کاملا یکپارچه نیست. واقع گرایی ریشه در تاریخ بشری دارد، اما پیدایش رسمی آن به دوره پس از جنگ جهانی دوم بازمی گردد. پیش از جنگ جهانی دوم، اندیشه گرایی واقع گرایی از سوی ادوارد کار ارائه شد و مورگانتا آن را به صورت الگویی علمی عرضه کرد. واقع گرایی ضمن قبول تکثر ماهیت انسانی، خواهان ایجاد حوزه ای مستقل برای سیاست است. در پژوهش حاضر که با روش تحقیق از نوع تحلیلی-توصیفی نگاشته شده است سعی داریم به بررسی و تحلیل مکتب رئالیسم حقوقی در روابط بین المللی بین کشورها و علل انگیزه های تهاجمی دولت ها در بنیان و اساس درونی آن ها بپردازیم و نهایتا در رابطه با واقع گرایی تهاجمی و سیاست خارجی در نظام حقوق بین الملل به بررسی و مداقه موضوع بپردازیم. ابزار گردآوری دادها فیش برداری و استفاده از کتب، مقالات و پژوهش های مرتبط با موضوع پژوهش حاضر است.

کلیدواژه ها:

حقوق بشر ، مکتب رئالیسم ، واقع گرایی ، نوواقع گرایی ، حقوق مدرن ، رئالیسم تهاجمی ، روابط بین المللی