لاشه های بزهای کشتار شده در کرمان؛ مخزن بالقوه ی اشریشیاکلی های مقاوم به آنتی بیوتیک های بتالاکتام و چالشی برای سلامت عمومی

اشریشیاکلی های تولیدکننده ی بتالاکتامازهای وسیع الطیف یکی از پاتوژن های مهم و قابل انتقال از طریق محصولات غذایی با منشا دامی به انسان می باشد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی مقاومت فنوتیپی و ژنوتیپی اشریشیاکلی های جدا شده از لاشه های بز در کشتارگاه کرمان نسبت به آنتی بیوتیک های بتالاکتام می باشد. در این مطالعه، ۱۵۰ لاشه ی بز در کشتارگاه کرمان در یک دوره ی زمانی یک ساله در سال ۱۴۰۲ مورد بررسی قرار گرفت. از هر لاشه ی بز ۲ نمونه سواب شامل یک سواب از سطح داخلی لاشه و یک سواب از سطح خارجی لاشه اخذ گردید. بنابراین مجموعا ۳۰۰ نمونه سواب (۱۵۰ لاشه × ۲ سواب = ۳۰۰ سواب) اخذ شد. پس از کشت سواب ها و جداسازی باکتری اشریشیاکلی، مقاومت جدایه ها نسبت به آنتی بیوتیک های سفوتاکسیم و سفتازیدیم با کمک آزمون دیسک دیفیوژن تعیین گردید و به وسیله ی PCR ژن های blaTEM، blaSHV، blaCTX-M و blaOXA در جدایه ها ردیابی شد. مجموعا، ۱۹۰ از ۳۰۰ سواب (۳۳/۶۳ درصد سواب ها) از نظر باکتری اشریشیاکلی مثبت بودند؛ بنابراین ۱۹۰ جدایه اشریشیاکلی به دست آمد که ۲۷/۴۵ درصد (۸۶ از ۱۹۰ جدایه) نسبت به آنتی بیوتیک سفوتاکسیم و ۳۲/۲۶ درصد آنها (۵۰ از ۱۹۰ جدایه) نسبت به آنتی بیوتیک سفتازیدیم مقاوم بودند. فراوانی ژن های blaTEM، blaCTX-M، blaSHV و blaOXA به ترتیب ۹۴/۸ درصد (۱۷ از ۱۹۰ جدایه)، ۸۹/۷ درصد (۱۵ از ۱۹۰ جدایه)، ۱/۲ درصد (۴ از ۱۹۰ جدایه) و ۱/۲ درصد (۴ از ۱۹۰ جدایه) ارزیابی شد. درنتیجه ی این مطالعه، می توان لاشه ی بز را به عنوان یکی از مخازن بالقوه ی اشریشیاکلی مقاوم به بتالاکتام ها و چالشی مهم برای سلامت عمومی در منطقه ی کرمان، معرفی کرد.

کلیدواژه ها:

بتالاکتام ، مقاومت آنتی بیوتیکی ، اشریشیاکلی ، لاشه بز