چگونه توانستم به دانش آموزم که دارای مشکل جسمی بود در پیشرفت تحصیلی کمک کنم؟

بطور کلی کودکان دارای مشکلات جسمی حرکتی به دلیل مشکلاتی که در قوام عضلانی، اختلال بینایی، اختلال شنوایی، اختلالات تکلم، اشکالات ارتوپدی (وجود دفرمیتی)، ناهنجاری های دهانی و عدم تطابق دندانی، اشکالات درکی و عاطفی، اشکالات رفتاری، رفلکس های غیرطبیعی، الگوهای غلط و وضعیت بدنی غیرعادی، اختلالات حسی، ضعف در تصور بدنی دارند، موانعی را در امر آموزش تجربه می کنند که این موضوع به نحوی عزت نفس و اعتماد به خود و رفتارهای مناسب هیجانی و اجتماعی را در آنان کاهش می دهد. لذا معلمان باید با تکیه بر توانایی دانش آموزان، برنامه ریزی مدونی را در جهت به حداقل رسانیدن موانع طراحی نمایند تا بواسطه آن فرصت های لازم در جهت رشد توانایی های دانش آموزان فراهم سازند. ناتوانی های جسمانی برنگرش خود فرد و دیگران مانند والدین، خواهران و برادران، همسالان، معلمان و... نسبت به بیمار تاثیر می گذارد. تاثیر ناتوانی در برخی از جنبه های اجتماعی، تحصیلی و روانی قابل ملاحظه است. برای مثال کودکان و نوجوانانی که مدت قابل توجهی را به علت

کلیدواژه ها:

مشکلات جسمی ، تحصیلی ، معلمان ، ناتوانی جسمانی ، رشد توانایی ، توانمندسازی