کدام میزبان برای تولید پروتئین های غشایی مناسبتر است؟

پروتئین ها ی غشایی پروتئین هایی هستند که در سطحی میان داخل و خارج سلول قرار گرفته اند و در بسیاری از فعالیت های حیاتی سلول و بیماری ها نقش مهمی دارند. دانستن ساختار پروتئین های غشایی یکی از پیش نیازهای اساسی برای فهم عملکرد آنها می باشد که اهمیت این موضوع در صنعت داروسازی بسیار مشهود است. در باکتری ها پروتئین های غشایی به میزان زیادی در غشای سیتوپلاسمی بیان می شوند در حالی که در یوکاریوت ها پروتئین های غشایی به میزان زیادی در غشای شبکه آندوپلاسمی بیان می شوند. غلظت پروتئین های غشایی در داخل سلول پائین است، بنابراین تولید نوترکیب این پروتئین ها در مقیاس بالا و در میزبان های مختلف می تواند مطالعه ساختار آنها را آسان نماید. تا کنون میزبان های متعددی جهت تولید این پروتئین ها به کار رفته است که تولید در آنها با مزایا و معایبی همراه بوده است. در این مقاله ضمن معرفی این مزیبان ها، مزایا و معایب هر کدام از آنها پرداخته شود.