بررسی نقش آموزش مبتنی بر محیط های یادگیری طبیعی در بهبود تعاملات اجتماعی دانش آموزان

آموزش مبتنی بر محیط های یادگیری طبیعی به عنوان یک رویکرد پویا و چندبعدی، تاثیر قابل توجهی بر بهبود تعاملات اجتماعی دانش آموزان دارد. این مطالعه با رویکرد کیفی و کمی به تحلیل تاثیر حضور فعال دانش آموزان در فضاهای طبیعی بر ارتقای مهارت های همکاری، همدلی، و حل مسئله می پردازد. یافته ها نشان می دهد که یادگیری در محیط های طبیعی با فراهم آوردن فرصت های تعاملی متنوع و کاهش عوامل استرس زا، موجب تقویت مهارت های اجتماعی و افزایش کیفیت ارتباطات بین فردی می شود. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که تلفیق محیط های طبیعی در برنامه های آموزشی می تواند نقش مهمی در رشد مهارت های اجتماعی و ارتقای سلامت روان دانش آموزان ایفا کند و بهبود قابل ملاحظه ای در فرآیندهای یادگیری گروهی ایجاد نماید.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر محیط های طبیعی ، تعاملات اجتماعی ، دانش آموزان ، یادگیری فعال ، توسعه مهارت های اجتماعی