افزایش ذهن آگاهی و تاثیر آن روی کاهش اختلال اضطراب

یکی از وجوه تمایز انسان از سایر موجودات بی جان، داشتن آگاهی است. تحلیل آگاهی و پاسخ به این سوال که آگاهی چیست از دشوارترین کارهاست. فیلسوف ذهن فقط در جستجوی ماهیت آگاهی نیست، بلکه اینکه آگاهی چگونه به وجود آمده است نیز به اندازه ماهیت آگاهی برای او اهمیت دارد. هدف و مسئله موردبررسی در این پژوهش، بررسی اثربخشی ذهن آگاهی بر کاهش اختلال اضطراب افراد است. روش تحقیق این پژوهش بر اساس روش جمع آوری و گزارش اطلاعات، توصیفی، کتابخانه ای و بر اساس روش تحلیل، تحلیل توصیفی است. بر اساس فرضیه اصلی در این زمینه ذهن آگاهی افراد می تواند به کاهش اضطراب منجر شود. نتایج پژوهش حاضر تایید می کند که افزایش ذهن آگاهی منجر به کاهش اضطراب می شود، زیرا افراد در راستای کاهش اضطراب تلاش می کنند تا از وقوع مجدد موقعیت هایی که قبلا استرس زا بوده اند یا طی آن به فرد آسیب رسیده است جلوگیری کنند؛ و در صورت مواجهه با اختلال اضطراب از طریق عواملی که اضطراب را کاهش می دهد با آن مقابله کنند. بر اساس نتایج پژوهش پیشنهاد می گردد ۱: به منظور کنترل بهتر واکنش های فردی، افراد سعی کنند هوش درون فردی و هوش میان فردی خود را تقویت نموده و با افزایش ذهن آگاهی، فرایند تصمیم گیری عقلایی را تسهیل و تسریع کنند ۲: با افزایش مهارت های ذهن آگاهی، می توان هیجانات مثبت و منفی را کنترل و به عنوان نیروی محرکه به سمت اهداف به کار گرفت، پس تقویت این مهارت برای دستیابی به اهداف الزامی است، زیرا انگیزه فردی نیروی محرکه مهمی به سوی اهداف است ۳: با افزایش ذهن آگاهی می توان هیجانات منفی مثل استرس و اضطراب را کاهش و هیجانات مثبت مثل خوش بینی و انگیزش را افزایش داد، پس روش های افزایش مهارت خودشناسی و ذهن آگاهی و کنترل بحران ها و هیجانات به منظور بهبود روند پیشرفت تحصیلی و تعالی همه جانبه فردی باید در مدارس آموزش داده شود.

کلیدواژه ها:

روانشناسی ، نظریه ، ذهن آگاهی ، ذهنیت مثبت و منفی ، خودکارآمدی ، اضطراب.