معلم دیجیتال، دانش آموز خلاق، تکنولوژی آموزشی، تحول یادگیری، نوآوری در آموزش، ابزارهای دیجیتال.

در عصر حاضر، تحولاتی که در عرصه فناوری اطلاعات و ارتباطات رخ داده، نظام های آموزشی را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار داده است. مدارس ابتدایی به عنوان نخستین محیط های رسمی یادگیری، به دلیل اهمیت ویژه ای که در شکل گیری پایه های شناختی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان دارند، نیازمند بازنگری و به روزرسانی مستمر در روش ها و ابزارهای آموزشی خود هستند. در این راستا، فناوری های نوین همچون تخته های هوشمند، نرم افزارهای آموزشی تعاملی، اپلیکیشن های یادگیری، واقعیت مجازی، هوش مصنوعی، یادگیری از راه دور و پلتفرم های مدیریت کلاس درس، نقش پررنگی در بهبود کیفیت یاددهی و یادگیری ایفا کرده اند. این مقاله با رویکرد مروری، به تحلیل و بررسی یافته های پژوهشی پیرامون تاثیر فناوری های نوین بر فرایند یادگیری در مدارس ابتدایی پرداخته است. نتایج مرور متون علمی نشان می دهد که استفاده هدفمند از فناوری، می تواند به تقویت انگیزش درونی دانش آموزان، ارتقای مشارکت فعال در کلاس، تسهیل یادگیری فردمحور، بهبود دسترسی به منابع یادگیری و افزایش کیفیت ارزیابی های آموزشی منجر شود. با این حال، تحقق کامل این مزایا مستلزم فراهم سازی زیرساخت های لازم، توانمندسازی معلمان در استفاده از فناوری، و طراحی برنامه های درسی منطبق بر محیط های یادگیری فناورانه است. مقاله حاضر تلاش می کند تا ضمن تبیین چارچوب نظری نقش فناوری در یادگیری، به ارائه تصویری جامع از مزایا، چالش ها و الزامات بهره گیری از فناوری در مدارس ابتدایی بپردازد.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین ، یادگیری الکترونیکی ، مدارس ابتدایی ، فرایند یاددهی یادگیری ، آموزش تعاملی