بررسی نقش معلمان در پرورش خلاقیت دانش آموزان

هدف از این پژوهش، بررسی نقش چندوجهی و حیاتی معلمان در فرآیند پرورش و شکوفایی خلاقیت در دانش آموزان مقاطع مختلف تحصیلی است. در عصر حاضر که با تغییرات پرشتاب و چالش های نوظهور مواجه هستیم، خلاقیت به عنوان یکی از مهم ترین شایستگی های مورد نیاز برای موفقیت فردی و پیشرفت جامعه شناخته می شود و نظام های آموزشی در سراسر جهان، پرورش این توانایی را در میان اولویت های خود قرار داده اند و در این میان، معلم به عنوان اصلی ترین عامل انسانی در محیط یادگیری، نقش بی بدیلی در تسهیل یا محدود کردن بروز خلاقیت دانش آموزان ایفا می کند. این پژوهش با روش [کیفی]، به کاوش در ابعاد مختلف این نقش می پردازد؛ شامل بررسی باورها و نگرش های معلمان نسبت به خلاقیت، شناخت روش های تدریس و فعالیت های یادگیری که توسط معلمان برای تحریک تفکر واگرا و تولید ایده های نو به کار گرفته می شوند، تحلیل چگونگی ایجاد محیط کلاسی حمایت کننده و امن برای بروز خلاقیت، و شناسایی چالش ها و موانعی که معلمان در مسیر پرورش خلاقیت با آن ها روبرو هستند. یافته های پژوهش نشان می دهد که نگرش مثبت معلم و تمایل او به استفاده از روش های فعال یادگیری، در کنار ایجاد فضایی عاری از ترس از اشتباه و تشویق ایده های متفاوت، عوامل کلیدی در پرورش خلاقیت دانش آموزان هستند؛ با این حال، موانع ساختاری مانند محدودیت های برنامه درسی، تاکید بر ارزشیابی های سنتی و کمبود آموزش های تخصصی برای معلمان در زمینه شیوه های پرورش خلاقیت، اثربخشی تلاش های معلمان را تحت الشعاع قرار می دهد. نتیجه گیری اصلی تاکید دارد که برای شکوفایی هرچه بیشتر خلاقیت در مدارس، لازم است علاوه بر توانمندسازی معلمان، زیرساخت های حمایتی لازم در سطح نظام آموزشی نیز فراهم گردد و نگاه به معلم از صرف انتقال دهنده دانش به تسهیل گر خلاقیت تغییر یابد.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، معلمان ، پرورش خلاقیت ، روش های تدریس ، محیط یادگیری