مدیریت دانش

طی سالهای اخیر، همگام با روند رو به رشد تحولات اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی که تمام ابعاد و ارکان سازمانها را تحت تاثیر قرار داده و انتظارات جدیدی را در سازمانها پدید آورده است، نقش مدیران نیز به شدت دگرگون شده است و موجب پیدایش اصول و روشهای مدیریتی نوینی شده است که یکی از مهمترین آنها "مدیریت دانش" میباشد و در واقع در دنیای امروز و عصر دانایی محوری، دانش نه تنها به عنوان یک سرمایه محسوب میشود؛ بلکه به عنوان مهم ترین سرمایه نیز برای سازمان ها تلقی میشود و به همین علت سازمانها نیازمند رویکرد مدیریتی متفاوت نسبت به مسائل سازمان و کارکنان هستند. مدیریت دانش در راستای دستیابی به منابع نوین دانشی، تئوری های نوینی همچون مدیریت دانش جامعه گرا که هدف آن دستیابی به منابع عظیم دانش مشتریان است را مورد توجه جدی قرار داده است. مدیریت دانش فرآیند تولید، انباشت، به اشتراک گذاری و استفاده از دانش برای بهبود عملکرد سازمان است. به عبارت دیگر، مدیریت دانایی فرایند ایجاد یک فضای یادگیری تعاملی است که در آن افراد آنچه را که می دانند منتقل و به اشتراک می گذارند. به عبارتی، مدیریت دانش به عنوان یک رشته، می تواند به مردم و سازمان ها در دستیابی بهتر اهداف یاری رسان باشد. وظیفه مدیریت دانش، اداره کردن جریان روان دانش و رساندن آن به کاربران نیازمند آن است تا با کمک دانشی دریافتنی با کیفیت وسرعت بیشترعمل کنند.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، دانش ، بهبود عملکرد