بررسی جایگاه هوش مصنوعی در برنامه ریزی درسی و طراحی فعالیت های آموزشی

این پژوهش به بررسی جایگاه هوش مصنوعی در برنامه ریزی درسی و طراحی فعالیت های آموزشی می پردازد. با استفاده از روش تحقیق ترکیبی (کیفی - کمی)، داده ها از طریق مصاحبه با ۱۸ خبره و پرسش نامه از ۱۹۶ معلم و متخصص جمع آوری شد. یافته ها نشان می دهد هوش مصنوعی با قابلیت هایی چون شخصی سازی یادگیری، تحلیل داده های آموزشی و طراحی محتوای هوشمند، پتانسیل تحول نظام های آموزشی را دارد. مهم ترین مزایای شناسایی شده شامل افزایش اثربخشی یادگیری (۳۰٪ بهبود)، کاهش زمان تدریس و امکان ارزشیابی مستمر است. بااین حال، چالش هایی مانند مقاومت فرهنگی معلمان (۷۲٪)، نگرانی های اخلاقی (۸۵٪) و نیاز به زیرساخت های فنی (۶۸٪) به عنوان موانع اصلی شناسایی شدند. پژوهش حاضر مدل سه بعدی (فناورانه، تربیتی، سازمانی) را برای ادغام هوش مصنوعی در آموزش ارائه می دهد و بر ضرورت تدوین راهبردهای بومی، توانمندسازی معلمان و توسعه زیرساخت ها تاکید می کند. این مطالعه با ترکیب یافته های نظری و عملی، چارچوبی برای سیاست گذاران و مربیان در بهره گیری مسئولانه از این فناوری فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، برنامه ریزی درسی ، طراحی آموزشی ، یادگیری هوشمند