نقش سیلاب تابستان ۱۴۰۱ در ناپایداری دامنه و رسوب گذاری دریاچه سد تنگ تاب صیدون

لغزش زمین یکی از جنبش های مهم رخدادی است که در پهنه های دریاچه ای پیرامون کوهستان سبب ناپایداری دامنه های پیرامون دریاچه ها می گردد. شاخصگاه سد تنگ تاب صیدون در شمال استان خوزستان بر روی رودخانه چهارم که، حوضه آبریز حدود ۷۸/۸ کیلومتر مربع واقع ساخته خواهد شد. شاخصگاه سد تنگ تاب صیدون در خاور شهرستان صیدون با حوضه آبریز حدود ۷۸/۸ کیلومتر مربع واقع شده است. سنگ بستر امتداد کناره های دریاچه بر روی رسوبات آبرفتی دوران چهارم، بدون سیمان و فرسایش پذیرند. سنگ های رخنمون شده بیشتر از لایه های مارنی و شیلی سازنده با پهنه کوهپایی هستند که میزان رس آن ها در حدود ۳۵ تا ۴۵ درصد برآورد شده است. همچنین، یک زمین لغزش دیرینه تقریبا در میانه دریاچه با مساحت حدود ۱۲ کیلومتر مربع دیده می شود. بارندگی شدید تابش مونسون مرداد ماه ۱۴۰۱ با لغزش مواد حاشیه از شیب های رسی و زیر بخش قطعات سنگی در نزدیکی انتهای دریاچه همراه بود. در این مطالعه با استفاده از تصاویر ماهواره ای و مدل رقومی ارتفاع (DEM) به بررسی تغییرات توپوگرافی در سال ۱۴۰۱ (سال پایه) و سال ۲۰۲۲ میلادی پرداخته شد. نتایج نشان داد که تغییرات توپوگرافی و رسوبات حاصل از سیلاب تابستانی باعث تغییر در مورفولوژی محلی منطقه، شرایط آبی و هوایی دهه گذشته و رسوبی که بار سنگین رسوبی باعث تغییر شرایط سیلاب های ناگهانی است.

کلیدواژه ها:

رگبار تابستانی ، سیلاب ، رسوب زایی ، ناپایداری سد صیدون