نقش واسطه ای تنهایی اجتماعی در رابطه بین ویژگی های شخصیت و شناخت اجتماعی در سالمندان

هدف از انجام این تحقیق بررسی نقش واسطه ای تنهایی اجتماعی در رابطه بین ویژگی های شخصیت و شناخت اجتماعی در سالمندان بود. این تحقیق از نظر هدف یک تحقیق کاربردی بوده و روش تحقیق توصیفی- پیمایشی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این تحقیق را جامعه آماری این تحقیق سالمندان شهر تهران در سال ۱۴۰۳ می باشد که در محدوده سنی ۶۰ تا ۷۰ سال سن باشند و تعداد این افراد ۵۰ هزار نفر و با توجه به بزرگ بودن جامعه آماری و عدم دسترسی به تمامی افراد از مرکز نگهداری از سالمندان فجر آسمانی و مرکز نگهداری سالمند سیب سبز در جهت نمونه گیری استفاده و ۲۶۰ نفر به عنوان حجم نمونه و با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش مقیاس احساس تنهایی اجتماعی و عاطفی بزرگسالان دی توماسو و همکاران (۲۰۰۴)، پرسشنامه ویژگی های شخصیت کاستا و مک کری (۱۹۹۰) و پرسشنامه شناخت اجتماعی نجاتی (۱۳۹۴) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس و آزمون های ناپارامتری اسپرمن و رگرسیون و آزمون سوبل انجام شد. این نتایج تاکید می کنند که تنهایی اجتماعی ممکن است به طور مستقیم تاثیر گذار بر شناخت اجتماعی باشد و همچنین بیانگر این است که افرادی با ویژگی های شخصیت مثبت تر، معمولا دارای شناخت اجتماعی بهتری هستند.در کل، این نتایج نشانگر پیچیدگی روابط بین تنهایی اجتماعی، ویژگی های شخصیت، و شناخت اجتماعی در سالمندان است.

کلیدواژه ها:

ویژگی شخصیت ، شناخت اجتماعی ، تنهایی اجتماعی ، سالمندان