بررسی روش های ترغیب دانش آموزان به شرکت درنمازجماعت

هدف ازاین پژوهش بررسی روش های ترغیب دانش آموزان به شرکت درنمازجماعت می باشد. اقامه نماز نه تنها باعث نزدیکی به خداوند متعال می شود، بلکه تاثیرات بسزایی درزندگی فردی و اجتماعی انسان دارد. سنین کودکی را می توان یکی از دوران های مهم در شکل گیری اخلاقیات و رفتارهای یک فرد دانست، که دراین بین خانواده و مدرسه به عنوان کلیدی ترین کانون های شکل دهنده خمیر وجودی و اخلاقی یک دانش آموز، نقش برجسته ای را ایفا می کنند. این مطالعه با استفاده از یک نمونه آماری شامل۳۰ دانش آموز با روش اقدام پژوهی انجام شده است. داده ها از طریق مصاحبه ، مشاهده و پرسشنامه های محقق ساخته جمع آوری و بااستفاده ازروش های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که: مهمترین عامل جذب دانش آموزان به نمازانگیزش درونی است بدین معنا که دانش آموز این عمل خداپسندانه را فقط به خاطر ارزش وجودی آن عمل انجام بدهد اما نمی توان انکار کرد که عوامل متعددی به منظور جذب دانش آموزان به نماز وجود دارد مانند عوامل خانوادگی یا مدرسه ای ، این تحقیق می تواند به عنوان مبنایی برای طراحی برنامه های دینی ومذهبی درمدارس مورد استفاده قرار گیرد و به مدیران و معلمان توصیه می شود که به آموزش مهارت های اعتقادی به عنوان یک ابزار موثردرارتقاء سلامت روحی و روانی دانش آموزان توجه بیشتری داشته باشند. در نهایت، پیشنهاد می شود که پژوهش های بیشتری در این زمینه انجام شود تا به درک عمیق تری از تاثیر عبادت بر سلامت روانی در دانش آموزان دست یابیم.

کلیدواژه ها:

روش ، ترغیب ، دانش آموزان ، نمازجماعت