مرور اقدامات تربیتی در کاهش آسیب های رفتاری و اجتماعی دانش آموزان دبستانی

آسیب های رفتاری و اجتماعی نظیر پرخاشگری، قلدری، انزوای اجتماعی، و مشکلات ارتباطی، چالش های مهمی هستند که دانش آموزان در مقطع ابتدایی ممکن است با آن ها روبرو شوند. این آسیب ها نه تنها فرآیند یادگیری را مختل می کنند، بلکه پیامدهای منفی عمیقی بر سلامت روان و سازگاری اجتماعی کودکان در حال و آینده دارند. مدارس ابتدایی به عنوان محیط های اصلی اجتماعی شدن پس از خانواده، نقش حیاتی در پیشگیری و کاهش این آسیب ها از طریق اقدامات و مداخلات تربیتی هدفمند ایفا می کنند. این مقاله به منظور مرور اقدامات تربیتی موثر در کاهش آسیب های رفتاری و اجتماعی در دانش آموزان دبستانی، بر پایه تحلیل منابع علمی موجود نگاشته شده است. یافته های این مرور نشان می دهد که طیف متنوعی از مداخلات، از جمله آموزش مهارت های اجتماعی و زندگی، برنامه های پیشگیری و مقابله با قلدری و خشونت، بهبود جو و فرهنگ مدرسه، و تقویت روابط مثبت معلم-دانش آموز و همسالان، در کاهش این آسیب ها موثر هستند. تمرکز بر توسعه مهارت های اجتماعی-عاطفی، افزایش همدلی و توانایی حل تعارض، و ایجاد محیطی ایمن و حمایت گر که در آن دانش آموزان احساس تعلق و امنیت عاطفی دارند، از راهبردهای کلیدی محسوب می شوند. این مرور با ارائه شواهدی از منابع موجود، به متخصصان آموزش و پرورش، معلمان، و سیاست گذاران کمک می کند تا درک بهتری از اثربخش ترین راهکارها برای ایجاد مدارس ابتدایی امن تر و حمایت گرتر داشته باشند و به این ترتیب، به ارتقاء سلامت روان و سازگاری اجتماعی دانش آموزان یاری رسانند.

کلیدواژه ها:

آسیب های رفتاری ، آسیب های اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، مداخلات تربیتی