اثر منابع تغذیهای مختلف بر برخی ویژگی های گل و کلاله زعفران ( Crocus sativus L. )

به منظور بررسی اثر نهادههای تغذیه ای مختلف بر برخی ویژگیهای گل و کلاله زعفران ( Crocus sativus L. )، آزمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در شهرستان فردوس اجرا شد. تیمارهای آزمایشی، شامل منابع تغذیهای مختلف (۱- کاربرد دیفسفات آمونیوم، ۲- کاربرد جداگانه محلول پاشی عناصر ریزمغذی و اسیدهای آمینه ضروری، ۳- کاربرد همزمان محلولپاشی عناصر ریزمغذی و اسیدهای آمینه ضروری و ۴- شاهد) بودنتایج آزمایش نشان داد که بیشترین و کمترین میزان تعداد جوانه گل در بنه بهترتیب در تیمارهای محلول پاشی عناصر ریزمغذی و اسیدهای آمینه ضروری و کاربرد سولفات روی (۴۲۰ جوانه گل در بنه) و تیمار شاهد (۳۳۷ جوانه گل در بنه) به دست آمد. کاربرد همزمان محلول پاشی عناصر ریزمغذی و اسیدهای آمینه ضروری و سولفات روی افزایش ۴۱ درصدی وزن تر گل نسبت به تیمار شاهد را در پی داشت و کاربرد دیفسفات آمونیوم نیز وزن تر گل را ۲۶ درصد نسبت به تیمار شاهد افزایش داد. بیشترین و کمترین وزن خشک کلاله بهترتیب در تیمارهای کاربرد همزمان محلولپاشی عناصر ریزمغذی و اسیدهای آمینه ضروری و سولفات روی (۲۴.۱ گرم) و تیمار شاهد (۶۳.۰ گرم) حاصل شد. تیمارهای دیفسفات آمونیوم و کاربرد جداگانه محلول پاشی عناصر ریزمغذی و اسیدهای آمینه ضروری نیز افزایش ۳۸ درصدی وزن خشک کلاله نسبت به تیمار شاهد را سبب شدند. بهطور کلی با توجه به یافته های این پژوهش، عنایت به تامین عناصر غذای مورد نیاز گیاه اعم از عناصر درشت و ریزمغذی و بهویژه کاربرد همزمان محلول پاشی عناصر ریزمغذی و اسیدهای آمینه ضروری و سولفات روی در زراعت زعفران توصیه میگردد.

کلیدواژه ها:

دیفسفات آمونیوم ، سولفات روی ، محلول پاشی ، وزن کلاله