بررسی برخی از تیمارهای فیزیکی و شیمیایی بر جوانه زنی بذر گونه در معرض انقراض گون (Astragalus anisacanthus Boiss)
محل انتشار: نشریه مدیریت اکوسیستم، دوره: 3، شماره: 4
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 217
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_EMJ-3-4_005
تاریخ نمایه سازی: 24 اردیبهشت 1404
چکیده مقاله:
گونه Astragalus anisacanthus متعلق به تیرهPapilionaceae که گونه ای نادر و کمیاب می باشد، با تعداد پایه های اندک در حاشیه بیابان لوت در استان خراسان جنوبی شناسایی گردید. به منظور حفاظت و بهبود تکثیر این گیاه، تیمار های مختلف جهت تسهیل جوانه زنی بر روی بذر آن اعمال گردید. به این منظور اثر سرمادهی مرطوب در دمای ۵ درجه سانتی گراد به مدت ۰، ۲ و ۴ هفته و سطوح مختلف غلظت اسید جیبرلیک (ppm۱۰۰ ، ۲۵۰ و ۴۰۰) به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در شرایط آزمایشگاهی، مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه، درصد جوانه زنی، متوسط زمان جوانه زنی، سرعت جوانه زنی و ضریب سرعت جوانه زنی ثبت و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تیمار ۴ هفته سرمادهی مرطوب همراه با اسید جیبرلیک در غلظت های بهینه (بین ۲۵۰ تا ۴۰۰ ppm) منجر به بیشترین درصد جوانه زنی (۸۴/۴۴%) و بیشترین ضریب سرعت جوانه زنی (۰/۱۳۰) گردید. همچنین، در این تیمار، متوسط زمان جوانه زنی به ۷/۶۵روز کاهش یافت که بیانگر تسریع قابل توجه فرآیند جوانه زنی نسبت به تیمار شاهد (۷/۹۵ روز) است. از سوی دیگر، تیمار ۲ هفته سرمادهی باعث افزایش متوسط زمان جوانه زنی به ۸/۳ روز شد که ممکن است به دلیل عدم تکمیل فرآیند شکست خواب بذر طی بازه زمانی کوتاه تر توضیح داده شود، این نتایج تاثیر هم افزایی مثبت سرمادهی مرطوب طولانی مدت و استفاده از اسید جیبرلیک را در شکستن خواب بذر و بهبود جوانه زنی تایید می کند. طبق نتایج حاصله استفاده از دوره ۴ هفته سرمادهی مرطوب همراه با اسید جیبرلیک در غلظت های بهینه، رویکردی موثر برای شکستن خواب بذر و تسریع جوانه زنی بذر گون محسوب می شود. توصیه می شود در برنامه های تکثیر و حفاظت از گونه های کمیاب، این روش ترکیبی به کار گرفته شده و در مطالعات آتی به بررسی تعامل دقیق تر عوامل محیطی و هورمونی پرداخته شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
شعله قلاسی مود
استادیار، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
سهیل پارسا
دانشیار، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
مهدیه فنودی
دانش آموخته کارشناسی ارشد گیاهان دارویی، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
