مقایسه اثربخشی زوج درمانی شناختی رفتاری با هیجان مدار بر پرخاشگری ارتباطی پنهان زنان

در بین همه مشکلاتی که میتواند در یک رابطه زناشویی رخ دهد، پرخاشگری ارتباطی پنهان یکی از مسائل قابل توجه است که از نظر علمی مورد غفلت واقع شده است. هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی زوج درمانی شناختی-رفتاری با زوج درمانی هیجان مدار بر پرخاشگری ارتباطی پنهان زنان دارای تعارض زناشویی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پسآزمون و دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زنان متاهل مراجعهکننده به مراکز مشاوره و رواندرمانی در سطح شهر تهران در سال ۱۴۰۲ بود. حجم نمونه شامل ۴۵ نفر از زنان متاهل بود که با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به شیوه انتصاب تصادفی در سه گروه مساوی (هر گروه ۱۵ نفر) گمارش شدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه پرخاشگری ارتباطی پنهان (نلسون و کارول، ۲۰۰۶) استفاده شد. روش تحلیل دادهها آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری تکراری بود که با استفاده از نرمافزار آماری SPSS نسخه ۲۶ مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج بهدست آمده نشان داد که زوجدرمانی شناختی-رفتاری و زوج درمانی هیجان مدار در مقایسه با گروه کنترل باعث کاهش پرخاشگری ارتباطی پنهان، کنارهگیری عاطفی و تخریب وجهه اجتماعی در زنان دارای تعارض زناشویی شدند (۰۵/۰>P). همچنین، زوجدرمانی شناختی-رفتاری نسبت به زوجدرمانی هیجانمدار در کاهش شاخصهای پرخاشگری ارتباطی پنهان موثرتر بود (۰۵/۰>P). هر دو روش درمانی بر پرخاشگری ارتباطی پنهان در زنان دارای تعارض زناشویی اثربخشی داشتند. یافتهها میتواند در طرحریزی مداخلات توانبخشی-درمانی این مراجعان امیدبخش باشد.

کلیدواژه ها:

زوجدرمانی شناختی-رفتاری ، زوجدرمانی هیجانمدار ، پرخاشگری ارتباطی پنهان ، تعارض زناشویی